Ketika perang Hunain, Rasulullah tidak mundur sedikit pun meski pasukan terpukul mundur
Imam Ahmad : 17957
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا عُمَارَةَ أَوَلَّيْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَكِنْ وَلَّى سَرَعَانُ النَّاسِ تَلَقَّتْهُمْ هَوَازِنُ بِالنَّبْلِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ آخِذٌ بِلِجَامِهَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ
A erenikem [Sufyan] a erenikem [Abu Ishaq] seni [Al Bara` bin ‘Azib] a apasa; Emon mwan a eisini i, ‘O Abu Umara, ka su seni atun ewe maunen Hunain?’ A pölüweni, ‘Ewer, ren Allah, ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wasallam ese sü seni ewe leenien maun, nge pokiten än aramas mwittir, nöün Hawazin kewe sounfiu ra äeä föün esefich ngeniir. Lon ena fansoun, ewe Rasulullah a nom won an we Baghal mi pwechepwech, nge Sufyan bin Al Harith a amwochu an kewe nemenem. Iwe, a apasa, “Ngang ewe Soufos esap chofona, nge ngang nöün Abdul Muthallib we mwän.”