इमाम अहमद : 17923

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحُدَيْبِيَةِ وَالْحُدَيْبِيَةُ بِئْرٌ قَالَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً قَالَ فَإِذَا فِي الْمَاءِ قِلَّةٌ قَالَ فَنَزَعَ دَلْوًا ثُمَّ مَضْمَضَ ثُمَّ مَجَّ وَدَعَا قَالَ فَرَوِينَا وَأَرْوَيْنَا

हे आम्हाला [वकी'] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [इस्राईल] यांनी [अबू इशाक] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अल-बरा'] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) एकदा हुदैबिया येथे होते, आणि हुदैबिया हा एक विहीर आहे. त्या वेळी, आमची संख्या एकशेचौदा होती, तर विहिरीतील पाणी खूपच कमी होते. मग त्यांनी एक बादली घेतली, तोंड धुऊन प्रार्थना करत थुंकले. त्यामुळे आम्ही तृप्त होईपर्यंत पाणी प्यालो.