इमाम अहमद : 17879

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنِ الْبَرَاءِ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَتَيْنَا عَلَى رَكِيٍّ ذَمَّةٍ فَنَزَلَ فِيهَا سِتَّةٌ أَنَا سَابِعُهُمْ أَوْ سَبْعَةٌ أَنَا ثَامِنُهُمْ قَالَ مَاحَةً فَأُدْلِيَتْ إِلَيْنَا دَلْوٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى شَفَةِ الرَّكِيِّ فَجَعَلْتُ فِيهَا نِصْفَهَا أَوْ قِرَابَ ثُلُثِهَا فَرُفِعَتْ الدَّلْوُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْبَرَاءُ وَكِدْتُ بِإِنَائِي هَلْ أَجِدُ شَيْئًا أَجْعَلُهُ فِي حَلْقِي فَمَا وَجَدْتُ فَغَمَسَ يَدَهُ فِيهَا وَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ وَأُعِيدَتْ إِلَيْنَا الدَّلْوُ بِمَا فِيهَا وَلَقَدْ أُخْرِجَ آخِرُنَا بِثَوْبٍ مَخَافَةَ الْغَرَقِ ثُمَّ سَاحَتْ وَقَالَ عَفَّانُ مَرَّةً رَهْبَةَ الْغَرَقِ

हे आम्हाला ['अफ्फान] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [सुलेमान बिन अल-मुघीरा] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [हुमैद बिन हिलाल] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [यूनुस] यांनी [अल-बरा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: आम्ही एकदा अल्लाहचे प्रेषित, ज्यांच्यावर अल्लाहची कृपा आणि शांती असो, यांच्यासोबत प्रवासात होतो. मग आम्ही एका विहिरीजवळ पोहोचलो, ज्यात फारच कमी पाणी होते. त्यामुळे आम्हांपैकी सहा जण—आणि मी सातवा—किंवा सात जण—आणि मी आठवा—विहिरीत उतरलो. आम्हाला एक बादली देण्यात आली, तर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम विहिरीच्या काठावरच राहिले. मग आम्ही त्या बादलीत पाणी भरले, ती अर्धी किंवा जवळपास एक तृतीयांश भरली. नंतर ती बादली पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे वर उचलली गेली. अल-बारा म्हणाले: 'मी माझा पात्र रिती करणार होतो, विचार करत की घशाला ओलसर करण्यासाठी पुरेसे पाणी मिळेल का, पण मला पाणी मिळाले नाही. मग त्यांनी त्यात आपला हात घातला आणि जे काही अल्लाहने इच्छिते ते पठण केले. मग तो बादल आपल्यातील लोकांकडे परत आणला गेला. आणि खरंच, त्या क्षणी, आपल्यातील शेवटच्या माणसाने बुडून जाण्याची भीती बाळगत आपले कपडे उतरवले होते. मग विहिरीचे पाणी वाहू लागले. आणि एकदा अफ़्फान म्हणाले: 'रह्बatal ग़राक (बुडून जाण्याची भीती).'