Imam Ahmad : 17853

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ أَنَّ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ جَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرُّمَاةِ يَوْمَ أُحُدٍ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلًا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ وَوَضَعَهُمْ مَوْضِعًا وَقَالَ إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ فَلَا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا ظَهَرْنَا عَلَى الْعَدُوِّ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلَا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ قَالَ فَهَزَمُوهُمْ قَالَ فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ عَلَى الْجَبَلِ وَقَدْ بَدَتْ أَسْوُقُهُنَّ وَخَلَاخِلُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْغَنِيمَةَ أَيْ قَوْمُ الْغَنِيمَةَ ظَهَرَ أَصْحَابُكُمْ فَمَا تَنْظُرُونَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جُبَيْرٍ أَنَسِيتُمْ مَا قَالَ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا إِنَّا وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّ النَّاسَ فَلَنُصِيبَنَّ مِنْ الْغَنِيمَةِ فَلَمَّا أَتَوْهُمْ صُرِفَتْ وُجُوهُهُمْ فَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ فَذَلِكَ الَّذِي يَدْعُوهُمْ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ فَلَمْ يَبْقَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ رَجُلًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ أَصَابَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلًا فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ ثَلَاثًا فَنَهَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُجِيبُوهُ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا هَؤُلَاءِ فَقَدْ قُتِلُوا وَقَدْ كُفِيتُمُوهُمْ فَمَا مَلَكَ عُمَرُ نَفْسَهُ أَنْ قَالَ كَذَبْتَ وَاللَّهِ يَا عَدُوَّ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ عَدَدْتَ لَأَحْيَاءٌ كُلُّهُمْ وَقَدْ بَقِيَ لَكَ مَا يَسُوءُكَ فَقَالَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ وَالْحَرْبُ سِجَالٌ إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي ثُمَّ أَخَذَ يَرْتَجِزُ اعْلُ هُبَلُ اعْلُ هُبَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُجِيبُونَهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا نَقُولُ قَالَ قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ قَالَ إِنَّ الْعُزَّى لَنَا وَلَا عُزَّى لَكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُجِيبُونَهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا نَقُولُ قَالَ قُولُوا اللَّهُ مَوْلَانَا وَلَا مَوْلَى لَكُمْ

Wedi dweud wrthym [Hasan bin Musa] te; Dywedodd Allah wrthym fod [Zuhair] wedi dweud wrthym [Abu Ishaq] fod [Barra bin Azib] wedi dweud: 'Ym mrwydr Uhud gosododd Negesydd Allah garfan o saethau yn rhifo tua hanner cant o bobl, gan gynnwys Abdullah bin Zubair, eu gosod mewn man strategol, yna rhoddodd y gorchymyn trwy ddweud: 'Os gwelwch ni'n cael ein taro gan adar - sy'n golygu nad anfon saeth atoch chi, a pheidiwch ag anfon saeth atoch chi, ac nid anfon saeth atoch chi. O weld ein bod yn fuddugol dros y gelyn, peidiwch â gwasgaru nes i mi anfon negesydd, yna mae'r Mwslemiaid yn ymosod arnynt, a chan Allah gwelaf ferched - polytheists, yn rhedeg tuag at y mynydd gyda'u lloi a'u pigyrnau yn weladwy ac yn codi eu dillad. Dywedodd ffrindiau Abdullah bin Zubair a oedd yn y garfan saethwyr: 'Mae'r ghanimah ar wasgar, mae eich ffrindiau wedi ennill, beth ydych chi'n ei feddwl?? yna gwaeddodd Abdullah bin Zubair, "Ydych chi wedi anghofio gorchymyn Negesydd Allah? atebasant: 'Yn wir awn at y milwyr isod er mwyn inni gael cyfran o'r ghonimah! Pan ddaeth y milwyr saeth i lawr o'r lle a orchmynnwyd gan Rasulullah i gipio Ghanimah, trodd y sefyllfa o gwmpas ac ymosodwyd ar y Mwslemiaid gydag ymosodiad trwm, felly galwodd Rasulullah y cymdeithion gyda gwahoddiad i'r byd ar ôl marwolaeth, nid oedd neb ar ôl o'r milwyr cyfeillgar heblaw deuddeg o bobl, a bu farw tua saith deg ohonom, tra bu farw Rasulullah a'i gymdeithion, a bu farw cant a saith deg o garcharorion, a bu farw un deg saith o garcharorion. Dywedodd Abu Sufyan: 'A oes Muhammad ymhlith y bobl hyn? Ailadroddodd hyn deirgwaith, a rhwystrodd Negesydd Allah Abu Sufyan rhag ateb, yna gofynnodd Abu Sufyan eto: 'A oes Abu Quhafah-Abu Bakar ymhlith y bobl hyn? ailadroddodd ef ddwywaith, yna dywedodd eto: 'A oes Umar bin Khattab ymhlith y bobl hyn?? ac heb gael ateb, yna aeth at ei filwyr a dweud: 'Maen nhw - y tri pherson a wysiwyd, pent - Wedi marw, mae ein buddugoliaeth yn ddigon gyda'u marwolaethau. Felly ni allai Umar bin Khattab atal ei hun a dweud: 'Rydych wedi dweud celwydd, O elyn Allah, mewn gwirionedd mae'r bobl yr oeddech chi'n meddwl eu bod wedi marw, i gyd yn dal yn fyw, nid oes dim ar ôl ond ni fydd yn gwneud dim ond eich niweidio' yna dywedodd Abu Sufyan: 'Mae heddiw'n ddial ar ddydd Badr, bydd y rhyfel yn parhau, a byddwch yn dod o hyd i gyflafan na wnes i orchymyn fel na allwch chi fy mhoeni! Yna canodd Abu Sofyan: 'High yw Hubal, uchel yw Hubal - Duw'r musrikin - yna dywedodd Negesydd Allah: 'Pam na wnewch chi ei ateb? Felly gofynnodd y Cymdeithion: 'O Negesydd Allah, beth ddylem ni ei ateb? Yna atebodd Negesydd Alla ef: “Dywedwch mai Allah yw'r uchaf a'r mwyaf mawreddog. Unwaith eto dywedodd Abu Sufyan: 'Yn wir mae gennym ni 'Uzza tra nad oes gennych chi Uzza! Yna dywedodd Negesydd Allah: 'Pam na wnewch chi ei ateb?' O Negesydd Allah, beth ddywedon ni? Atebodd Negesydd Allah ef: 'Dywedwch mai Allah yw ein hamddiffynnwr ac nid oes gennych chi amddiffynwr'