इमाम अहमद : 17853

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ أَنَّ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ جَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرُّمَاةِ يَوْمَ أُحُدٍ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلًا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ وَوَضَعَهُمْ مَوْضِعًا وَقَالَ إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ فَلَا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا ظَهَرْنَا عَلَى الْعَدُوِّ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلَا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ قَالَ فَهَزَمُوهُمْ قَالَ فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ عَلَى الْجَبَلِ وَقَدْ بَدَتْ أَسْوُقُهُنَّ وَخَلَاخِلُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْغَنِيمَةَ أَيْ قَوْمُ الْغَنِيمَةَ ظَهَرَ أَصْحَابُكُمْ فَمَا تَنْظُرُونَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جُبَيْرٍ أَنَسِيتُمْ مَا قَالَ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا إِنَّا وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّ النَّاسَ فَلَنُصِيبَنَّ مِنْ الْغَنِيمَةِ فَلَمَّا أَتَوْهُمْ صُرِفَتْ وُجُوهُهُمْ فَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ فَذَلِكَ الَّذِي يَدْعُوهُمْ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ فَلَمْ يَبْقَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ رَجُلًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ أَصَابَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلًا فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ ثَلَاثًا فَنَهَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُجِيبُوهُ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا هَؤُلَاءِ فَقَدْ قُتِلُوا وَقَدْ كُفِيتُمُوهُمْ فَمَا مَلَكَ عُمَرُ نَفْسَهُ أَنْ قَالَ كَذَبْتَ وَاللَّهِ يَا عَدُوَّ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ عَدَدْتَ لَأَحْيَاءٌ كُلُّهُمْ وَقَدْ بَقِيَ لَكَ مَا يَسُوءُكَ فَقَالَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ وَالْحَرْبُ سِجَالٌ إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي ثُمَّ أَخَذَ يَرْتَجِزُ اعْلُ هُبَلُ اعْلُ هُبَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُجِيبُونَهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا نَقُولُ قَالَ قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ قَالَ إِنَّ الْعُزَّى لَنَا وَلَا عُزَّى لَكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُجِيبُونَهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا نَقُولُ قَالَ قُولُوا اللَّهُ مَوْلَانَا وَلَا مَوْلَى لَكُمْ

हे आम्हाला [हसन बिन मूसा] यांनी सांगितले; हे आम्हाला [जुहैर] यांनी सांगितले; हे आम्हाला [अबू इशाक] यांनी सांगितले की [बर्‍रा बिन अजीब] म्हणाले: "उहुदच्या लढाईत, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सुमारे पन्नास पुरुषांची एक धनुर्धर तुकडी तैनात केली, ज्यात अब्दुल्ला बिन जुबैर यांचा समावेश होता; त्यांना एका रणनीतिक ठिकाणी तैनात केले गेले, मग त्यांनी आदेश दिला, असे म्हणत: 'जर तुम्हाला आम्हाला पक्ष्यांनी (म्हणजे उडणाऱ्या बाणांनी) मारताना दिसले, जोपर्यंत मी तुमच्याकडे संदेशवाहक पाठवत नाही तोपर्यंत विखुरू नका, आणि तसेच, जर तुम्ही आम्हाला शत्रूवर विजय मिळवताना पाहिलात, तरीही जोपर्यंत मी तुमच्याकडे संदेशवाहक पाठवत नाही तोपर्यंत विखुरू नका.' मग मुसलमानांनी त्यांच्यावर हल्ला केला, आणि अल्लाहच्या शपथाने, मी बहुदेववाद्यांच्या स्त्रियांना त्यांच्या पिंडगळ्या आणि पायघड्या दिसत असताना, त्यांचे वस्त्र वर उचलत, डोंगराकडे धावत जाताना पाहिले. बाणधारकांच्या तुकडीत असलेल्या अब्दुल्ला इब्न झुबैरच्या साथींनी विचारले: "लूट पसरली आहे; तुमचे साथी जिंकले आहेत—तुम्हाला काय वाटतं?" तेव्हा अब्दुल्ला इब्न झुबैरने ओरडून म्हटले: "तुम्ही पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे आदेश विसरले का?" त्यांनी उत्तर दिले: "नक्कीच, आम्ही सैन्याकडे उतरून लूटीचा हिस्सा मिळवू!" जेव्हा धनुर्धारकांनी त्या ठिकाणाहून उतरले जिथे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्यांना लूट मिळवण्याचा आदेश दिला होता, तेव्हा परिस्थिती त्यांच्या विरोधात वळली आणि मुसलमानांवर तीव्र हल्ला झाला. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्यांच्या साथीदारांना परलोक मिळेल या आश्वासनाने उद्युक्त केले; साथीदारांच्या रांगेत बारा पुरुषांशिवाय कोणीही उरले नाही, आणि आमच्यापैकी सुमारे सत्तर जण ठार झाले, जहाँपर्यंत पैगंबर (स.) आणि त्यांच्या साथीदारांचा संबंध होता, त्यांनी शंभर चाळीस बहुदेववाद्यांना पराभूत केले; त्यापैकी सत्तर जण कैद झाले आणि सत्तर जण ठार झाले. अबू सुफ्यान म्हणाला: 'मुहम्मद या लोकांमध्ये आहे का?' त्याने हे तीनदा विचारले, आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी लोकांना अबू सुफ्यानाला उत्तर देण्यास मनाई केली. मग अबू सुफ्यानने पुन्हा विचारले: 'अबू कुहफा (अबू बक्र) या लोकांमध्ये आहे का?' त्याने हे दोनदा पुन्हा विचारले, मग पुन्हा म्हणाला: 'या लोकांमध्ये उमर इब्न अल-खत्ताब आहे का?' आणि त्याला काहीच उत्तर मिळाले नाही. मग तो आपल्या सैन्याकडे गेला आणि म्हणाला: 'ते (उल्लेखित तीन जण) ठार झाले आहेत; त्यांच्या मृत्यूनेच आपला विजय पुरेसा आहे.' तेव्हा उमर इब्न अल-खत्ताब स्वतःला रोखू शकले नाहीत आणि म्हणाले: 'अरे अल्लाहचा शत्रू, तू खोटं बोललास, खरंच, ज्यांना तुम्ही मृत समजत होतात ते सर्वजण अजूनही जिवंत आहेत; फक्त तेच उरले आहेत जे तुमचे नुकसान करतील." मग अबू सुफ्यान म्हणाला: "आज बद्रच्या दिवसाचा हिसाब-किताब आहे; युद्ध सुरूच आहे, आणि तुम्हाला अशी कत्तल दिसेल ज्याचे आदेश मी दिले नाहीत, ज्यामुळे तुम्ही मला त्रास देऊ शकणार नाही!" मग अबू सुफ्यान म्हणाला: 'हुबाल महान, हुबाल महान' (बहुदेववाद्यांचा देव), तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: 'तू त्याला उत्तर का देत नाहीस?' मग सहचार्‍यांनी विचारले: 'अल्लाहोच्या रसूल, आम्ही काय म्हणू?' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: 'म्हण की अल्लाह सर्वोच्च आणि अतिश्रेष्ठ आहे.' अबु सुफ्यानने पुन्हा म्हटले: 'खरोखरच, आमच्याकडे 'उज़्ज़ा' आहे, तर तुमच्याकडे 'उज़्ज़ा' नाही!' पैगंबर (स.) म्हणाले: 'तुम्ही त्याला उत्तर का देत नाही?' 'हे पैगंबर (स.), आम्ही काय म्हणू?' पैगंबर (स.) यांनी उत्तर दिले: 'म्हण की अल्लाह आमचा रक्षणकर्ता आहे, आणि तुमच्याकडे कोणताही रक्षणकर्ता नाही.'