Imam Ahmad : 17780
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْقُلُ مَعَنَا التُّرَابَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ وَيَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَا فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّ الْأُلَى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا وَإِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا يَمُدُّ بِهَا صَوْتَهُ
A erenikem [‘Affan] A erenikem [Syu’bah] seni [Abu Ishaq] a apasa, Ua rongorong [Al Baraa`] a apasa; Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam a fitikem le angei ewe fönü lon ewe ränin Ahzab me a iotek: ‘O Allah, ika esap ren En, am aupwe eu aramas rese angei emmwen, am ausap pwal awora liffang, me am ausap pwal iotek. Ina minne, kopwe tinatokem kinamwe, kopwe ngenikem lukuchar lupwen aupwe churi ekkewe sounfiun chon oputakem. Ennetin, ewe chon koum a fen nap seni ach kewe tufich, me ika ra mochen kapasen turunufas, iwe sipwe tunalo’. A apasa ena ren mongungu mi langattam.