Imam Ahmad : 17759

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا أَبُو جَنَابٍ الْكَلْبِيُّ حَدَّثَنِي يَزيدُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا فِي الْمُصَلَّى يَوْمَ أَضْحَى فَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ نُسُكِ يَوْمِكُمْ هَذَا الصَّلَاةُ قَالَ فَتَقَدَّمَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ النَّاسَ بِوَجْهِهِ وَأُعْطِيَ قَوْسًا أَوْ عَصًا فَاتَّكَأَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَأَمَرَهُمْ وَنَهَاهُمْ وَقَالَ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ عَجَّلَ ذَبْحًا فَإِنَّمَا هِيَ جَزْرَةٌ أَطْعَمَهُ أَهْلَهُ إِنَّمَا الذَّبْحُ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَقَامَ إِلَيْهِ خَالِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ نِيَارٍ فَقَالَ أَنَا عَجَّلْتُ ذَبْحَ شَاتِي يَا رَسُولَ اللَّهِ لِيُصْنَعَ لَنَا طَعَامٌ نَجْتَمِعُ عَلَيْهِ إِذَا رَجَعْنَا وَعِنْدِي جَذَعَةٌ مِنْ مَعْزٍ هِيَ أَوْفَى مِنْ الَّذِي ذَبَحْتُ أَفَتُغْنِي عَنِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ قَالَ ثُمَّ قَالَ يَا بِلَالُ قَالَ فَمَشَى وَاتَّبَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى النِّسَاءَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ النِّسْوَانِ تَصَدَّقْنَ الصَّدَقَةُ خَيْرٌ لَكُنَّ قَالَ فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا قَطُّ أَكْثَرَ خَدَمَةً مَقْطُوعَةً وَقِلَادَةً وَقُرْطًا مِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ

Na taʻu mai e [Muawiyah bin Amr] ia i matou [Za`idah] na taʻu mai ia i matou [Abu Janab Al Kalbi] na taʻu mai ia te aʻu [Yazid bin Al Baraa` bin Azib] mai ia [Al Baraa` bin 'Azib] na ia fai mai; Sa matou nonofo i le Musalla i le Aso o Adha. Ona sau lea o le Avefeau a Allah (filemu ma faamanuiaga a Allah ia te ia) ia i matou, ma faafeiloai tagata ona faapea mai lea; 'E moni, o le muamua o la outou Nusuk i le aso o lenei tatalo'. Na fai mai Al Baraa`; Ona alu atu lea o ia i luma ma tatalo i rak'ah e lua ona faafeiloai lea ma faasaga atu ona foliga i ana soa. Na tuuina atu ia te ia se laau ma faalagolago i ai. Ina ua maeʻa lena, na ia vivii atu ia Allah ma tauloto Ana viiga. Ona ia faatonuina lea o i latou - e fai nisi mea - ma faasaina foi i latou - mai nisi mea. Ma na ia fai mai; 'O ai lava se tasi o outou e faanatinati le fasiga, o lona uiga na ia faanatinatiina le fasiga mo na o lona aiga. E moni, o le fasiga o le taulaga e na o le faia pe a uma le tatalo'. Ona tulai lea o loʻu tuagane o Abu Burdah bin Niyar ia te ia ma fai atu; ‘Ua ou faanatinatiina le fasiga o la’u ‘oti, le Avefeau a Allah. Ma o le mea’ai lea mo i tatou pe a tatou potopoto pe a tatou toe fo’i mai mulimuli ane. Ma o lo’o ia te a’u fo’i se tama’i ‘oti o le kacang e sili atu lona lelei nai lo le mea na ou fasiina, pe lava ea lena mo a’u, le Avefeau a Allah?’ Na ia tali atu, ‘Ioe. Ae e le lava lea mo se tasi pe a mavae atu oe.’ Ona ia fai atu lea; ‘Le Bilal e.’ Ona savali lea o Bilal, ma mulimuli atu le Avefeau a Allah sallallaahu alaihi wasallam ia te ia se’ia o’o ina ia feiloa’i ma fafine ma ia fai atu; ‘Le fafine e, ia outou foa’i atu le alofa. Ma e sili atu le alofa mo outou.’ Na fai mai Al Baraa`; O lea ou te le’i va’ai lava i se aso na maua ai ni taulima, ua ma taliga ua gau nai lo lena aso.’