Imam Bukhari : 6819

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ البُرْسَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِفِي أُنَاسٍ مَعَهُ قَالَ أَهْلَلْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَجِّ خَالِصًا لَيْسَ مَعَهُ عُمْرَةٌ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ فَقَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صُبْحَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحِلَّ وَقَالَ أَحِلُّوا وَأَصِيبُوا مِنْ النِّسَاءِ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ وَلَمْ يَعْزِمْ عَلَيْهِمْ وَلَكِنْ أَحَلَّهُنَّ لَهُمْ فَبَلَغَهُ أَنَّا نَقُولُ لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلَّا خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا فَنَأْتِي عَرَفَةَ تَقْطُرُ مَذَاكِيرُنَا الْمَذْيَ قَالَ وَيَقُولُ جَابِرٌ بِيَدِهِ هَكَذَا وَحَرَّكَهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَتْقَاكُمْ لِلَّهِ وَأَصْدَقُكُمْ وَأَبَرُّكُمْ وَلَوْلَا هَدْيِي لَحَلَلْتُ كَمَا تَحِلُّونَ فَحِلُّوا فَلَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ فَحَلَلْنَا وَسَمِعْنَا وَأَطَعْنَا

আমাক [আল মক্কি বিন ইব্ৰাহিম] [ইবনে জুৰাইজৰ] পৰা কৈছে, [‘আথা’] ক’লে, [জাবিৰে] ক’লে, আবু আব্দুল্লাই ক’লে, [মুহাম্মাদ বিন বাকাৰ আল বুৰ্ছানীয়ে] ক’লে, আমাক কৈছে [ইবনে জুৰাইজে] ক’লে, মোক কৈছে [‘আথা’] মই শুনিছো [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ] তেওঁৰ লগত থকা লোকসকলৰ মাজত কোৱা, ‘আমি, তেওঁৰ সংগী আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তালবিয়াত আছে আৰু উমৰাহৰ লগত নোহোৱাকৈ অকলে হজ কৰাৰ মনস্থ কৰিছে। আথা ক’লে, জাবিৰে ক’লে, তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম জুলহিজ্জা মাহৰ চতুৰ্থ দিনা ভোৰভোৰাই আহিল, আমি আহি পোৱাৰ সময়ত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক শান্তিৰে থাকিবলৈ আদেশ দিলে। তেওঁ ক’লে: ‘আল্লাহৰ ওচৰত ধৈৰ্য্য ধৰিব, আৰু তোমালোকৰ পত্নীসকলক পাল পাতি লওক! আথাই ক’লে, ‘জাবীৰে ক’লে, ‘নবীয়ে তেওঁলোকৰ ওপৰত কোনো বাধ্যবাধকতা কৰা নাছিল, মাথোঁ পত্নীসকলৰ একেলগে থকাটোহে অনুমতি দিছিল, তাৰ পিছত জাবিৰে ৰিপ’ৰ্ট কৰিছিল। আমি ক’লোঁ, সেই সময়ত আমাৰ আৰু আৰাফাৰ মাজৰ দূৰত্ব মাত্ৰ পাঁচটা আছিল, আৰু তেওঁ আমাক আদেশ দিছিল যে আমাৰ পত্নীসকললৈকে অপেক্ষা কৰক, তাৰ পিছত আমি আৰাফালৈ আহিলোঁ যেতিয়া আমাৰ যৌনাংগ মাড্জি’ টোপাল টোপাল টোপাল হৈ আছিল। ক’লে ‘আথা’, জাবীৰে হাতখন লৰচৰ কৰি ‘এইদৰে’ ক’লে। তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লাম থিয় হৈ ক’লে: ‘আপুনি জানে যে মই তোমালোকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ধৰ্মপৰায়ণ ব্যক্তি আৰু আটাইতকৈ সৎ, শ্ৰেষ্ঠ, যদি মোৰ বধ কৰা জন্তুবোৰ নহ’লহেঁতেন, তেন্তে মইও আপোনালোকৰ দৰে সহ্য কৰিলোঁহেঁতেন, তেন্তে আল্লাহক ধন্যবাদ, যদি মই আগতে যি হৈছিল সেইটো পুনৰাবৃত্তি কৰিব পাৰিলোহেঁতেন, তেন্তে মই কোনো কুৰবানী নিদিলোঁহেঁতেন’। আমিও সহ্য কৰো, শুনো আৰু মানি চলোঁ'।