इमाम अहमद : 17546

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُجَالِدٌ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَّمَنِي الْإِسْلَامَ وَنَعَتَ لِي الصَّلَاةَ وَكَيْفَ أُصَلِّي كُلَّ صَلَاةٍ لِوَقْتِهَا ثُمَّ قَالَ لِي كَيْفَ أَنْتَ يَا ابْنَ حَاتِمٍ إِذَا رَكِبْتَ مِنْ قُصُورِ الْيَمَنِ لَا تَخَافُ إِلَّا اللَّهَ حَتَّى تَنْزِلَ قُصُورَ الْحِيرَةِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ مَقَانِبُ طَيِّئٍ وَرِجَالُهَا قَالَ يَكْفِيكَ اللَّهُ طَيِّئًا وَمَنْ سِوَاهَا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَوْمٌ نَتَصَيَّدُ بِهَذِهِ الْكِلَابِ وَالْبَزَاةِ فَمَا يَحِلُّ لَنَا مِنْهَا قَالَ يَحِلُّ لَكُمْ { مَا عَلَّمْتُمْ مِنْ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمْ اللَّهُ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ } فَمَا عَلَّمْتَ مِنْ كَلْبٍ أَوْ بَازٍ ثُمَّ أَرْسَلْتَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكَ عَلَيْكَ قُلْتُ وَإِنْ قَتَلَ قَالَ وَإِنْ قَتَلَ وَلَمْ يَأْكُلْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنَّمَا أَمْسَكَهُ عَلَيْكَ قُلْتُ أَفَرَأَيْتَ إِنْ خَالَطَ كِلَابَنَا كِلَابٌ أُخْرَى حِينَ نُرْسِلُهَا قَالَ لَا تَأْكُلْ حَتَّى تَعْلَمَ أَنَّ كَلْبَكَ هُوَ الَّذِي أَمْسَكَ عَلَيْكَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَوْمٌ نَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ فَمَا يَحِلُّ لَنَا قَالَ لَا تَأْكُلْ مَا أَصَبْتَ بِالْمِعْرَاضِ إِلَّا مَا ذَكَّيْتَ

हे आम्हाला [अब्दुल्ला बिन नुमैर] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुजालिद] यांच्याकडून, [आमिर] यांच्याकडून, [आदी बिन हतीम] यांच्याकडून कथन केले, ज्यांनी सांगितले: "मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आलो आणि त्यांनी मला इस्लामबद्दल शिकवले, प्रार्थनेचे स्वरूप आणि योग्य वेळी प्रार्थना कशी करायची ते समजावून सांगितले. मग त्याने मला विचारले: 'अरे इब्न हतीम, तुझ्याबद्दल काय? जर तू यमनच्या राजवाड्यापासून प्रवास करत असलास, तर हिराच्या राजवाड्यापर्यंत पोहोचेपर्यंत तू अल्लाहशिवाय इतर कोणाचीही भीती बाळगशील का?' मी उत्तर दिले, 'अरे अल्लाहच्या प्रेषिता, मग थाय्यी जमातीच्या सैन्याचे स्थान कुठे आहे?' त्याने सांगितले: 'थाय्यी आणि इतरांपासून तुझ्या रक्षणासाठी अल्लाहच पुरेसा आहे.' मी पुन्हा म्हणालो, "अल्लाहच्या प्रेषिता, आम्ही असे लोक आहोत ज्यांना या कुत्र्यांशी आणि या पक्ष्यांशी शिकार करायला आवडते. मग शिकारीच्या लूटमालातून आमच्यासाठी काय कायदेशीर आहे?" त्यांनी उत्तर दिले: "तुमच्यासाठी कायदेशीर आहे चांगले आणि (शिकार) जंगली प्राण्यांनी जी तुम्ही शिकवले आहेत; तुम्ही त्यांना त्याप्रमाणे प्रशिक्षण देता जे अल्लाहने तुम्हाला शिकवले आहे. तर ते तुम्हासाठी जे पकडते त्याचे खा, आणि जंगली प्राण्यावर (त्याला सोडताना) अल्लाहचे नाव घे.' (कुरआन, अल-मायदा: ४) म्हणून, जर तुम्ही शिकवलेला शिकारी कुत्रा किंवा पक्षी असेल, तर त्याला सोडताना अल्लाहचे नाव घ्या, आणि मग तो तुमच्यासाठी पकडलेली शिकार खा." मी विचारले, "जर त्याने ती मारली तर काय?" त्यांनी उत्तर दिले: "जर त्याने ती मारली, पण तिचा एक घासही खाल्ला नाही, तर खरंच तो फक्त तुमच्यासाठी शिकार करत आहे." मी पुन्हा विचारले, "जर आम्ही आमच्या कुत्र्यांना सोडल्यानंतर ते इतर कुत्र्यांशी मिसळले तर?" त्यांनी उत्तर दिले: "जोपर्यंत तुम्हाला खात्री नाही की पकडणारा तुमचाच कुत्रा होता, तोपर्यंत ते खाऊ नका." मी म्हटले, "अल्लाहच्या प्रेषिता, आम्ही कधी कधी मि'र्दल (भाला-टोकाचा निपुण भाग) ने शिकार मारतो; त्यापैकी कोणती शिकार आम्हाला खाण्यास परवानगी आहे?" त्यांनी सांगितले: "ती खाऊ नका, फक्त ती शिकार खा जी तुम्ही स्वतः कापली आहे."