Imam Ahmad : 17521
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شِبْلٍ قَالَ سَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَنَّهُ قَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَسَبَّحَ الْقَوْمُ قَالَ فَأُرَاهُ فَسَبَّحَ وَمَضَى ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَمَا سَلَّمَ فَقَالَ هَكَذَا فَعَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا شَكَّ فِي سَبَّحَ
Esan digu [Hajjaj] esan zidan [Syu'bah] [Jabir Al Ju'fi]tik [Al Mughirah bin Syibl] esan zuen; Entzun nion [Qais bin Abu Hazim] [Al Mughirah bin Syu'bah] kontatua, behin bigarren rak'ah-an zutitu zela jendea goratu zedin'. Narratzaileak esan zuen: 'Nire ustez, tasbih-a egin ondoren otoizten jarraitu zuen eta agurra ondoren bi aldiz prosterratu zen. Al Mughirah-ek orduan esan zuen: "Hau da guk eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam' egin genuena. Qaisek oraindik zalantzak zituena 'Sabbaha -tasbih-' esaldia zen.