Imam Ahmad : 17506
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَهَضَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَسَبَّحْنَا بِهِ فَمَضَى فَلَمَّا أَتَمَّ الصَّلَاةَ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ وَقَالَ مَرَّةً فَسَبَّحَ بِهِ مَنْ خَلْفَهُ فَأَشَارَ أَنْ قُومُوا
Na faamatala mai ia i matou [Yazid] na taʻu mai ia i matou [Al Mas'udi] na taʻu mai ia i matou [Ziyad bin Ilaqah] mai ia [Al Mughirah bin Shu'bah] na ia fai mai: 'Na tatalo faatasi le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma i matou, ona ia tulai lea i le rak'ah lona lua seia oo ina matou vivii atu ia te Ia. Ina ua maeʻa le tatalo, ona ia tootuli faalua lea i le galo.' I se tasi taimi na fai mai ai Al Mughirah: 'Na vivii atu tagata i ona tua ia te Ia, o lea na ia faailo atu ai ia i latou e tutu i luga.'