Imam Ahmad : 17137

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ ثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ يُحَدِّثُ عَنْ مَوْلًى لِعَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ أَرْسَلَهُ إِلَى عَلِيٍّ يَسْتَأْذِنُهُ عَلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ فَأَذِنَ لَهُ حَتَّى إِذَا فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ سَأَلَ الْمَوْلَى عَمْرًا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا أَوْ نَهَى أَنْ نَدْخُلَ عَلَى النِّسَاءِ بِغَيْرِ إِذْنِ أَزْوَاجِهِنَّ

اسان کي [محمد بن جعفر] ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ اسان کي [سيوبه] [الحڪم] کان ٻڌايو، هن چيو ته؛ مون [ضڪوان] کي [پنهنجي غلام عمرو بن اشعث] کان اهو ٻڌائيندي ٻڌو آهي؛ ته [عمرو] هڪ ڀيرو هن کي علي ڏانهن موڪليو ته هو اسماء بن عميس سان ملڻ جي اجازت گهري، تنهن ڪري علي اجازت ڏني. جڏهن سندس خواهش پوري ٿي وئي، غلام عمرو کان ان بابت پڇيو. پوءِ عمرو جواب ڏنو، 'يقيناً، رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان کي عورتن سان انهن جي مڙسن جي اجازت کان سواءِ ملڻ کان منع ڪيو آهي'.