Imam Ahmad : 17113

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نَوْفَلِ بْنُ أَبِي عَقْرَبٍ قَالَ جَزِعَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ عِنْدَ الْمَوْتِ جَزَعًا شَدِيدًا فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ مَا هَذَا الْجَزَعُ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُدْنِيكَ وَيَسْتَعْمِلُكَ قَالَ أَيْ بُنَيَّ قَدْ كَانَ ذَلِكَ وَسَأُخْبِرُكَ عَنْ ذَلِكَ إِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدْرِي أَحُبًّا ذَلِكَ كَانَ أَمْ تَأَلُّفًا يَتَأَلَّفُنِي وَلَكِنِّي أَشْهَدُ عَلَى رَجُلَيْنِ أَنَّهُ قَدْ فَارَقَ الدُّنْيَا وَهُوَ يُحِبُّهُمَا ابْنُ سُمَيَّةَ وَابْنُ أُمِّ عَبْدٍ فَلَمَّا حَدَّثَهُ وَضَعَ يَدَهُ مَوْضِعَ الْغِلَالِ مِنْ ذَقْنِهِ وَقَالَ اللَّهُمَّ أَمَرْتَنَا فَتَرَكْنَا وَنَهَيْتَنَا فَرَكِبْنَا وَلَا يَسَعُنَا إِلَّا مَغْفِرَتُكَ وَكَانَتْ تِلْكَ هِجِّيرَاهُ حَتَّى مَاتَ

Ti tene na e [Affan] ti tene na e [al Aswad bin Syaiban] lo tene, ti tene na e [Abu Naufal bin Abu Aqrab] lo tene, ‘Na ngoi so lo yeke ga nduru ti kui, Amru bin al ‘Ash abâ so mbeto ahon ndo ti lo. Tongaso, tongana molenge ti lo, Abdullah bin Amru, abâ ye so lo tene: ‘O Abu Abdullah, mbeto so ayeke nyen, atâa so Watokua ti Nzapa sallallaahu ‘alaihi wa Sallam ayeke nduru na mo na lo mû nga kua na mo?’ [Amru bin al ‘Ash] akiri tënë, lo tene: ‘O molenge ti mbi, ye ni asi awe na mbi yeke fa na mo tënë ni. Ti tene ti Allah! Ti tâ tënë ni, mbi hinga pëpe, a yeke mbeni fango na gigi ndoye ti lo wala gi beoko so lo mû na mbi? Me mbi fa tënë ti akoli use, atâa so lo kui awe, lo ye lo; Ibn Sumayyah na Ibn Umm ‘Abd’. Na ngoi so lo yeke tene tënë so, Amru bin al ‘Ash azia maboko ti lo na gbe ti go ti lo na lo sambela, lo tene: ‘O Allah! Mo mû na e komandema me e ke ni, Mo mû na e ambeni ye so a kanga lege na ni me e ke yanga ni, na mbeni dengo bê ayeke dä pëpe teti e gi pardon ti mo’. Na a yeke ye so Amru ayeke gi bê ti lo na ndo ni juska lo kui.’