Imam Ahmad : 17044

حَدَّثَنَا هَارُونُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَسَمِعْتُ أَنَا مِنْ هَارُونَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُقْبَةُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيِّ قَالَ كُنَّا يَوْمًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصُّفَّةِ فَوُضِعَ لَنَا طَعَامٌ فَأَكَلْنَا فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّيْنَا وَلَمْ نَتَوَضَّأْ

Na faamatala mai e Harun ia i matou, na fai mai Abu Abdurrahman; Na ou faalogo [ia Harun] o fai mai; na taʻu mai e Abdullah bin Wahb ia i matou; na taʻu mai e Haiwah bin Shuraih ia te aʻu; na taʻu mai e Uqbah bin Muslim ia te aʻu mai ia Abdullah bin Harith bin Juz` Az-Zubaidi na fai mai; 'I se tasi aso na matou i ai ma le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) i Suffah, ma sa laulau mai meaai mo i matou ma matou aai ai. Ina ua maeʻa lena ona faia lea o le Iqamah mo le tatalo, o lea na matou tatalo ai ma le toe faia o le fufulu.'