Imam Ahmad : 17044
حَدَّثَنَا هَارُونُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَسَمِعْتُ أَنَا مِنْ هَارُونَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُقْبَةُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيِّ قَالَ كُنَّا يَوْمًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصُّفَّةِ فَوُضِعَ لَنَا طَعَامٌ فَأَكَلْنَا فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّيْنَا وَلَمْ نَتَوَضَّأْ
Haruni buruz kontatu digu, Abu Abdurrahmanek esan du, [Harunengandik entzun dut] esan du, [Abdullah bin Wahb] esan digu, [Haiwah bin Syuraih] jakinarazi didala, [Uqbah bin Muslim] [Abdullah bin Harith bin Juz'-tik [Abdullah bin Harith bin Juz`, esan zuen Rahulu-ren alboan, Azaballan izan ginen. 'alaihi wasallam Shuffahen, gero janaria zerbitzatu ziguten eta jan genuen. Horren ondoren otoitz iqamah esan zen, beraz, otoitz egin genuen eta ez genuen berriro abluzioa egin'.