Imam Ahmad : 17041
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيِّ قَالَ أَكَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شِوَاءً فِي الْمَسْجِدِ فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَأَدْخَلْنَا أَيْدِيَنَا فِي الْحَصَى ثُمَّ قُمْنَا نُصَلِّي وَلَمْ نَتَوَضَّأْ
Esan digu [Hasan bin Musa] Esan digu [Ibn Lahi'ah] Esan digu [Sulaiman bin Ziyad] [Abdullah bin Harith bin Juz` Az Zubaidi] esan digu: "Haragia jan genuen Alai sallallaahu 'alaihi wasallam meskitan, orduan otoitza esan genuen, eta orduan iqama jarri genuen otoitza; zutitu zen berriro abluziorik egin gabe otoitz egitera'.