Imam Ahmad : 17034

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ الْحَكَمِ قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ قَالَ وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْيَحْصَبِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ صَاحِبَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ الْبَابَ يَسْتَأْذِنُ لَمْ يَسْتَقْبِلْهُ يَقُولُ يَمْشِي مَعَ الْحَائِطِ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ فَيُؤْذَنَ لَهُ أَوْ يَنْصَرِفَ

عبدالله چيو ته مون اهو [حڪم بن موسيٰ] کان ٻڌو آهي، هن چيو ته اسان کي [بقيه] کان ٻڌائڻ کان پوءِ هن چيو ته مون کي [محمد بن عبدالرحمان ال يحشبي] کان ٻڌايو آهي ته مون رسول الله ﷺ جي هڪ صحابي [عبدالله بن بسر] کي چوندي ٻڌو ته: 'جيڪڏهن رسول الله ﷺ ڪنهن ٻئي جي گهر جي دروازي تي ايندا هئا ته پهريان اجازت وٺندا هئا ۽ سامهون واري دروازي ڏانهن منهن نه ڪندا هئا'. عبدالله چيو ته: 'هو گهر جي ڀت جي ڀرسان گهمندو رهيو جيستائين کيس اجازت نه ملي، جيڪڏهن نه ته پوءِ هليو ويو'.