Dua puluh orang tanpa seorang pun yang berjuang untuk Allah, urusan telah lemah
Imam Ahmad : 17019
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ قَالَ لَقَدْ سَمِعْتُ حَدِيثًا مُنْذُ زَمَانٍ إِذَا كُنْتَ فِي قَوْمٍ عِشْرِينَ رَجُلًا أَوْ أَقَلَّ أَوْ أَكْثَرَ فَتَصَفَّحْتَ فِي وُجُوهِهِمْ فَلَمْ تَرَ فِيهِمْ رَجُلًا يُهَابُ فِي اللَّهِ فَاعْلَمْ أَنَّ الْأَمْرَ قَدْ رَقَّ
hi byerile [Abul Mughirah] U hi byerile [Shafwan] u ndzi byerile [Azhar bin Abdullah] ku suka eka [Abdullah bin Busr] u te; 'Ndzi twe hadith khale swinene; 'Loko u ri eka ntlawa wa vanhu va makume mbirhi, kumbe ku tlula kumbe ku tlula nhlayo yoleyo, naswona va langutana, kambe u nga voni na un'we wa vona a lwela Allah, kutani tiva leswaku mhaka leyi yi tsanile'.