Imam Ahmad : 16980
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ نَصْرٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نَتْفِ أَذْنَابِ الْخَيْلِ وَأَعْرَافِهَا وَنَوَاصِيهَا وَقَالَ أَذْنَابُهَا مَذَابُّهَا وَأَعْرَافُهَا إِدْفَاؤُهَا وَنَوَاصِيهَا مَعْقُودٌ بِهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Esan digu [Abdurrazaq] [Sufyan] [Tsaur bin Yazid] [Nashr] [Gizon bat] [Utbah bin Abdu]-tik [Utbah bin Abdu]-tik [Abdurrazaq]-ek [Sufyan] esan digunez, 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek debekatu du zaldi baten ilea, leporako eta gainera moztea. Eta esan zuen: «Buztan-lumak euliak uxatzeko bitartekoak dira, lepoko lumak heriotzaren lekua -hiltzea- eta kopetako lumak -buruaren aurrealdea- ontasunari lotuta daudelako Pizkunde egunera arte».