Imam Ahmad : 16969

حَدَّثَنَا عَتَّابُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ عَبَّاسٍ عَنْ شِيَيْمِ بْنِ بَيْتَانَ عَنْ جُنَادَةَ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ بُسْرِ بْنِ أَرْطَأَةَ فَأُتِيَ بِمَصْدَرٍ قَدْ سَرَقَ بُخْتِيَّةً فَقَالَ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا عَنْ الْقَطْعِ فِي الْغَزْوِ لَقَطَعْتُكَ فَجُلِدَ ثُمَّ خُلِّيَ سَبِيلُهُ

اسان کي [عتاب بن زياد] ٻڌايو آهي، هن چيو ته اسان کي [عبدالله] ٻڌايو آهي، هن چيو ته اسان کي [عياسي بن عباس] ٻڌايو آهي، [صيام بن بيتان] ۽ [جناده بن ابو اميه] چيو ته: 'مان بسر بن ارثعہ جي پاسي هوس. پوءِ مشدر آيو جنهن بختيه - ڊگهي ڳچيءَ وارو اُٺ - چوري ڪيو هو، تنهن ڪري هن چيو ته: 'جيڪڏهن مون رسول الله ﷺ کي اهو نه ٻڌو هجي ها ته اسان لاءِ جنگ ۾ پنهنجا هٿ ڪٽڻ حرام آهي، ته مان توهان جا هٿ ڪٽي ڇڏيان ها'. تنهنڪري چور کي صرف ماريو ويو ۽ پوءِ آزاد ڪيو ويو.'