Imam Ahmad : 16904

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ عَنْ يَعْلَى الْعَامِرِيِّ أَنَّهُ جَاءَ حَسَنٌ وَحُسَيْنٌ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا يَسْتَبِقَانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّهُمَا إِلَيْهِ وَقَالَ إِنَّ الْوَلَدَ مَبْخَلَةٌ مَجْبَنَةٌ وَإِنَّ آخِرَ وَطْأَةٍ وَطِئَهَا الرَّحْمَنُ عَزَّ وَجَلَّ بِوَجٍّ

اسان کي [عفان] ٻڌايو آهي اسان کي [وُهيب] ٻڌايو آهي اسان کي [عبد الله بن عثمان بن خُثِم] ٻڌايو آهي [سعيد بن ابي رشيد] کان [يعليٰ العامري] ته حسن ۽ حسين رضي الله عنهما هڪ ٻئي سان ڊوڙي رهيا هئا ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ڏانهن ڊوڙي وڃن، تنهن ڪري پاڻ ٻنهي کي ڀاڪر پائي چيو ته: بيشڪ اهو ٻار مبخله آهي - جيڪو پنهنجي پيءُ کي بخيل بڻائي سگهي ٿو - ۽ مجنبه - جيڪو پنهنجي پيءُ کي بزدل بڻائي سگهي ٿو - ۽ آخري قدم اهو ٻرندڙ باهه آهي جنهن تي رحمان قدم رکيو.