Imam Ahmad : 16902

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي جُبَيْرَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ سِيَابَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِقَبْرٍ فَقَالَ إِنَّ صَاحِبَ هَذَا الْقَبْرِ يُعَذَّبُ فِي غَيْرِ كَبِيرٍ ثُمَّ دَعَا بِجَرِيدَةٍ فَوَضَعَهَا عَلَى قَبْرِهِ فَقَالَ لَعَلَّهُ أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُ مَا دَامَتْ رَطْبَةً

Dywedwyd wrthym [Harb bin Sulaiman] Dywedwyd wrthym [Hammad] o [Ashim bin Bahdalah] o [Habib bin Abu Jubairah] o [Ya'la bin Siyabah], fod y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi mynd heibio i fedd ar un adeg, yna dywedodd: 'Yn wir, nid yw'r pechod hwn yn ddifrifol iawn. Yna gofynnodd am ffrond palmwydd dyddiad, ac wedi hynny gosododd y ffrond ar y bedd. Dywedodd: 'Gobeithio y caiff y poenyd ei ysgafnhau cyn belled â bod y coesyn palmwydd yn dal yn wlyb'.