इमाम अहमद : 16902

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي جُبَيْرَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ سِيَابَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِقَبْرٍ فَقَالَ إِنَّ صَاحِبَ هَذَا الْقَبْرِ يُعَذَّبُ فِي غَيْرِ كَبِيرٍ ثُمَّ دَعَا بِجَرِيدَةٍ فَوَضَعَهَا عَلَى قَبْرِهِ فَقَالَ لَعَلَّهُ أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُ مَا دَامَتْ رَطْبَةً

आम्हाला सांगण्यात आले [सुलेमान बिन हारब] यांनी आम्हाला [हम्माद] यांच्याकडून, त्यांनी [आशिम बिन बाह्दलाह] यांच्याकडून, त्यांनी [हबीब बिन अबू जुबैराह] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [यअला बिन सिआबाह] यांच्याकडून सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) एकदा एका कबरीजवळून गेले आणि म्हणाले: "खरोखर, या कबरीतला माणूस एखाद्या मोठ्या पापामुळे शिक्षा भोगत नाही." त्यानंतर त्यांनी एक खजूरपल्लव आणून ते कबरीवर ठेवले. त्यांनी म्हटले: "जोपर्यंत हा खजूरपल्लव ओलसर आहे, तोपर्यंत त्यांची शिक्षा सौम्य होवो."