Bahwa Rasulullah menutupi tempat kencing ketika kencing sebagaimana tertutupnya sebuah rumah

Imam Ahmad : 16889

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا مَا رَآهَا أَحَدٌ قَبْلِي وَلَا يَرَاهَا أَحَدٌ بَعْدِي لَقَدْ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي سَفَرٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ مَرَرْنَا بِامْرَأَةٍ جَالِسَةٍ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا صَبِيٌّ أَصَابَهُ بَلَاءٌ وَأَصَابَنَا مِنْهُ بَلَاءٌ يُؤْخَذُ فِي الْيَوْمِ مَا أَدْرِي كَمْ مَرَّةً قَالَ نَاوِلِينِيهِ فَرَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَجَعَلتْهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ وَاسِطَةِ الرَّحْلِ ثُمَّ فَغَرَ فَاهُ فَنَفَثَ فِيهِ ثَلَاثًا وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ ثُمَّ نَاوَلَهَا إِيَّاهُ فَقَالَ الْقَيْنَا فِي الرَّجْعَةِ فِي هَذَا الْمَكَانِ فَأَخْبِرِينَا مَا فَعَلَ قَالَ فَذَهَبْنَا وَرَجَعْنَا فَوَجَدْنَاهَا فِي ذَلِكَ الْمَكَانِ مَعَهَا شِيَاهٌ ثَلَاثٌ فَقَالَ مَا فَعَلَ صَبِيُّكِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا حَسَسْنَا مِنْهُ شَيْئًا حَتَّى السَّاعَةِ فَاجْتَرِرْ هَذِهِ الْغَنَمَ قَالَ انْزِلْ فَخُذْ مِنْهَا وَاحِدَةً وَرُدَّ الْبَقِيَّةَ قَالَ وَخَرَجْتُ ذَاتَ يَوْمٍ إِلَى الْجَبَّانَةِ حَتَّى إِذَا بَرَزْنَا قَالَ انْظُرْ وَيْحَكَ هَلْ تَرَى مِنْ شَيْءٍ يُوَارِينِي قُلْتُ مَا أَرَى شَيْئًا يُوَارِيكَ إِلَّا شَجَرَةً مَا أُرَاهَا تُوَارِيكَ قَالَ فَمَا بِقُرْبِهَا قُلْتُ شَجَرَةٌ مِثْلُهَا أَوْ قَرِيبٌ مِنْهَا قَالَ فَاذْهَبْ إِلَيْهِمَا فَقُلْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمَا أَنْ تَجْتَمِعَا بِإِذْنِ اللَّهِ قَالَ فَاجْتَمَعَتَا فَبَرَزَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِمَا فَقُلْ لَهُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمَا أَنْ تَرْجِعَ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا إِلَى مَكَانِهَا فَرَجَعَتْ قَالَ وَكُنْتُ عِنْدَهُ جَالِسًا ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ جَاءَهُ جَمَلٌ يُخَبِّبُ حَتَّى صَوَّبَ بِجِرَانِهِ بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ ذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ وَيْحَكَ انْظُرْ لِمَنْ هَذَا الْجَمَلُ إِنَّ لَهُ لَشَأْنًا قَالَ فَخَرَجْتُ أَلْتَمِسُ صَاحِبَهُ فَوَجَدْتُهُ لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَعَوْتُهُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُ جَمَلِكَ هَذَا فَقَالَ وَمَا شَأْنُهُ قَالَ لَا أَدْرِي وَاللَّهِ مَا شَأْنُهُ عَمِلْنَا عَلَيْهِ وَنَضَحْنَا عَلَيْهِ حَتَّى عَجَزَ عَنْ السِّقَايَةِ فَأْتَمَرْنَا الْبَارِحَةَ أَنْ نَنْحَرَهُ وَنُقَسِّمَ لَحْمَهُ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ هَبْهُ لِي أَوْ بِعْنِيهِ فَقَالَ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَوَسَمَهُ بِسِمَةِ الصَّدَقَةِ ثُمَّ بَعَثَ بِهِ

Һөйләне беҙгә [Ғабдулла бин Нумайр] [Ғосман бин Хәким] ул әйтте, миңә һөйләне Абдуррахман бин Әбдел Әзиз [Йәғлә бин Мурра] ул әйтте: «Мин Аллаһ Рәсүленән саллаллаһу ғәләйһи үсалләм өс нәмәне күрҙем, уларҙы бер кем дә күрмәгән, йә миңә тиклем, йә миңә һуң. Бер ваҡыт уның менән сәйәхәткә сыҡтым, бер юлға килеп еткәс, бәләкәй балаһы менән ултырған ҡатынды үтеп киттек. Ҡатын шунан һуң: «Эй, Аллаһ Рәсүле, был балаға сир ҡағылған, беҙгә лә сир ҡағыла, бер көндә нисә тапҡыр ҡабатланғанын аныҡ ҡына белмәйем», — тигән. Берлиау: «Баланы бында килтер», — тигән. һуңынан ҡатын балаһын күтәреп уға тапшырҙы, ул баланы уның менән уның транспортының ағас эйәре араһына ҡуйҙы. Шунан баланың ауыҙын асып, уҡығанда өс тапҡыр өрә: «Бисмилләһ, мин Абдуллаһ, сыҡ та кит, эй Аллаһ дошманы». Шунан һуң баланы кире тапшыра: «Был урынға ҡайтҡас, осраш, нимә эшләгәнен һөйлә», — тип. Йәғлә бин Мурра: «Шунан беҙ ашығып киттек, ҡайтҡас, шул уҡ урында өс һарыҡ күтәреп йөрөгән вабитаны тап иттек», — тигән. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Улың нимә эшләй?» Ҡатын: «Һине хәҡиҡәт менән Ебәреүсе менән ант итәм, әлегә тиклем беҙ Уның бер ниндәй ҙә насарлығын тапманыҡ», — тип яуап бирә. Шуға күрә был һарыҡтарҙы алып, күтәреп йөрөтөгөҙ». Ул: «Төш -эй Йәғлә- һәм унан бер ҡойроғон ал, ҡалғанын кире ҡайтар», — тине. Йәғлә бин Мурра үҙенең хикәйәһен дауам итә: «Бер көндө мин зыяратҡа сыҡтым, тик беҙ асыҡлыҡҡа сыҡтыҡ. Ул: «Ҡайғы һиңә, ҡара! Мине һаҡлай алырлыҡ берәй нәмә бармы?» Мин яуап бирҙем: «Мин һине һаҡлай алмаған ағастан башҡа һине ҡаплай алырлыҡ бер нәмә лә күрмәйем». Ул тағы: «Улай булғас, эргәлә нимә бар?» Мин яуап бирҙем: “Шул уҡ ағас, йәки шул уҡ тиерлек”. Ул: «Икеһенә лә бар ҙа әйт: «Ысынлап та, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һеҙгә икегеҙгә лә Аллаһ рөхсәте менән берләшергә ҡушты», — тине. Йәғлә бин Мурра: «Шунан һуң улар икеһе лә үҙен еңеләйтә алғансы берләште, шунан ҡайтып: «Икеһенә лә әйтегеҙ: «Ысынлап та, Аллаһ Рәсүле ғәләйһис-сәләм һеҙҙең һәр берегеҙгә үҙ урынығыҙға ҡайтырға ҡушты», — тигән. Шулай итеп, ағас үҙ урынына ҡайта. Йәғлә бин Мурра: «Бер көндө мин уның эргәһендә ултыра инем, ҡапыл дөйә йүгереп килеп етте», — тигән. Пәйғәмбәребеҙ шунан һуң шунда уҡ дөйәнең башын үҙенең алдында эйҙе, һәм шунда уҡ дөйәнең күҙ йәштәре түкте. Ул: «Эй, ҡайғы һиңә! Ҡарағыҙ әле, был дөйә кемдеке? Ысынында ул нимәлер теләй'. Йәғлә: «Шунан мин хужаһын эҙләп сыҡтым, хужаһын тапҡансы», — тине. Ул Ансарҙан килгән кеше ине. Шунан мин уны пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм янына алып барҙым. Шунан: «Дөйәңә нимә булды?» Ир яуап һораны: «Нимә булды уға? — Ир артабан: — Белмәйем, Аллаһ менән ант итәм, нимә булды уға. Беҙ уны еңеп сыҡтыҡ, эсергә теләмәгән кимәлгә тиклем еңеләйттек. Шуға күрә беҙ кисә төндә уны һуйырға һәм итте таратырға йыйылдыҡ», — тине. Ул шунан: «Быны эшләмәгеҙ», — тигән. Миңә бир, йәки миңә һат», — тине. Шулай итеп, кеше: «Ысынында, мин дөйәне һиңә тапшырам, эй, Аллаһ илсеһе», — тигән. Йәғлә бин Мурра: «Шулай итеп, ул уны саҙаҡа билдәһе менән билдәләне һәм һуйырға ебәрҙе», — тигән.