Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Bukhari : 51

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَكُنْتُ أَقْعُدُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ يُجْلِسُنِي عَلَى سَرِيرِهِ فَقَالَ أَقِمْ عِنْدِي حَتَّى أَجْعَلَ لَكَ سَهْمًا مِنْ مَالِي فَأَقَمْتُ مَعَهُ شَهْرَيْنِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْقَوْمُ أَوْ مَنْ الْوَفْدُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَدَامَى فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيكَ إِلَّا فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَنَدْخُلْ بِهِ الْجَنَّةَ وَسَأَلُوهُ عَنْ الْأَشْرِبَةِ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصِيَامُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُعْطُوا مِنْ الْمَغْنَمِ الْخُمُسَ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الْحَنْتَمِ وَالدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُنَّ وَأَخْبِرُوا بِهِنَّ مَنْ وَرَاءَكُمْ

A nus è stât contât [Ali bin Al Ja’di] al à dit, al è stât ripuartât a nus [Syubah] di [Abu Jamrah] disint: O soi stât une volte sielzût cun [Ibn Abbas] cuant che al mi à invitât a sietâsi sul so tapeç e daspò al à dit: ‘Stâ cun me fintant che no ti dai une part de mê ricjece’. Cussì o soi restât cun lui par doi mês, daspò o ai dit: Cuant che il messazîr di Abu Qais al vignì a viodi il Profete sallallaahu alaihi Wasallam, al domandà a lôr: ‘Di cuâl clan al è chest o di cui al è chest messazîr? A àn rispuindût: “Rabi’ah!” Al disè: “Benvignûts, o messazîrs, di volontât e cence displasê”. I messazîrs a disevin: ‘O Messazîr di Allah, no podìn vignî daûr di te fûr che tal mês sant, parcè che jenfri di nô e di te e je la tribù Mudlor che e je infedei. Duncje, insegnâne une lezion clare che o podìn meti in pratiche e che o podìn insegnâ ae int dal nestri paîs, par podê jentrâ in paradîs’. Po dopo a àn domandât al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam di bevi, daspò il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al à ordenât cuatri robis e al à proibît cuatri robis, al à ordenât di crodi intal unic Allah, daspò al à domandât: ‘Savês ce che al vûl dî crodi intal unic Allah?’. A àn rispuindût: ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Il Profete al à spiegât: Testemoneance che nol esist un diu fûr di Allah e che Mohammed al è il messazîr di Allah, che al fâs lis preieris, al paie la zakat, al digiun tal mês di Ramadan e al dâ vie un cuint dal spoil de vuere’. E il Profete al à proibît di cuatri robis, ven a stâi no bevi nuie di al hantam, ad Dubbaa`, un naqir e al Muzaffaat. O Lui clamât muqoyyir -no naqir-. Il profete al à dit: ‘cuidâsi di dut e dîlu ae int dal to paîs’.