Imam Bukhari : 6689

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبَّيْنَا بِالْحَجِّ وَقَدِمْنَا مَكَّةَ لِأَرْبَعٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَطُوفَ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً وَنَحِلَّ إِلَّا مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ وَلَمْ يَكُنْ مَعَ أَحَدٍ مِنَّا هَدْيٌ غَيْرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَلْحَةَ وَجَاءَ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا نَنْطَلِقُ إِلَى مِنًى وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ وَلَوْلَا أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لَحَلَلْتُ قَالَ وَلَقِيَهُ سُرَاقَةُ وَهُوَ يَرْمِي جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَنَا هَذِهِ خَاصَّةً قَالَ لَا بَلْ لِأَبَدٍ قَالَ وَكَانَتْ عَائِشَةُ قَدِمَتْ مَعَهُ مَكَّةَ وَهِيَ حَائِضٌ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَنْسُكَ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا غَيْرَ أَنَّهَا لَا تَطُوفُ وَلَا تُصَلِّي حَتَّى تَطْهُرَ فَلَمَّا نَزَلُوا الْبَطْحَاءَ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَنْطَلِقُونَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ وَأَنْطَلِقُ بِحَجَّةٍ قَالَ ثُمَّ أَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنْ يَنْطَلِقَ مَعَهَا إِلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرَتْ عُمْرَةً فِي ذِي الْحَجَّةِ بَعْدَ أَيَّامِ الْحَجِّ

Безгә [Әл-Хәсән бин Гомәр] безгә [Язид] [Хәбиб], ['Ато'], [Җәбир бин Абдуллаһ] сөйләгән: «Без Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) белән идек, аннары хаҗ өчен талбия әйтергә ниятләдек. Зөлхиҗҗәнең дүртендә Мәккәгә килгәч, Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) безгә Кәгъбә тирәсендә таваф кылырга һәм Сафа һәм Мәрвада сәй кылырга, һәм аны гомер итәргә кушты, шуңа күрә без корбан чалган кешеләрдән кала тәхәллүл кылдык». Җәбир әйтте: «Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) һәм Талхадан башка беркем дә корбан чалмады». Әли Йәмәннән корбан чалып килде, аннары әйтте: «Мин Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) ниятләгән кебек ниятләдем». Сәхәбәләр әйттеләр: «Без Минага барабыз, ә беребезнең җенси урыныннан сперма агып тора иде». Шуңа күрә Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) әйтте: «Әгәр мин үткәннәрне кабатлый алсам, корбан чалмас идем, корбан китермәсәм, кәффарәт кылыр идем». Җәбир әйтте; аннары Сурака аңа Акаба ташларын ыргытучы белән очрашкач: «Әй Аллаһның Илчесе, бу Гомрә безнең өчен махсусмы?» – дип сорады. Пәйгамбәр: «Юк, хәтта мәңгегә», – дип җавап бирде. Җәбир әйтте: «Гайшә аның белән Мәккәгә айлык хәлендә килде, шуңа күрә Пәйгамбәр аңа барлык йолаларны үтәргә кушты, ләкин ул тәваф итмәскә һәм пакьләнгәнче намаз укымаска тиеш иде. Алар Бәтхәдә туктагач, Айшә әйтте: «Әй Аллаһның Илчесе, син хаҗ һәм Гомрәгә китәсеңме, ә мин хаҗ өчен генә?» – дип дәвам итте Җәбир; аннары Аллаһ Илчесе Абдуррахман бин Әбү Бәкер әс-Сиддикка аның белән Танъимга китәргә боерды, һәм Айшә Зөлхиҗҗә аенда, хаҗ көннәрендә дә, умрә кылды.