Imam Bukhari : 6689

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبَّيْنَا بِالْحَجِّ وَقَدِمْنَا مَكَّةَ لِأَرْبَعٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَطُوفَ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً وَنَحِلَّ إِلَّا مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ وَلَمْ يَكُنْ مَعَ أَحَدٍ مِنَّا هَدْيٌ غَيْرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَلْحَةَ وَجَاءَ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا نَنْطَلِقُ إِلَى مِنًى وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ وَلَوْلَا أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لَحَلَلْتُ قَالَ وَلَقِيَهُ سُرَاقَةُ وَهُوَ يَرْمِي جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَنَا هَذِهِ خَاصَّةً قَالَ لَا بَلْ لِأَبَدٍ قَالَ وَكَانَتْ عَائِشَةُ قَدِمَتْ مَعَهُ مَكَّةَ وَهِيَ حَائِضٌ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَنْسُكَ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا غَيْرَ أَنَّهَا لَا تَطُوفُ وَلَا تُصَلِّي حَتَّى تَطْهُرَ فَلَمَّا نَزَلُوا الْبَطْحَاءَ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَنْطَلِقُونَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ وَأَنْطَلِقُ بِحَجَّةٍ قَالَ ثُمَّ أَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنْ يَنْطَلِقَ مَعَهَا إِلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرَتْ عُمْرَةً فِي ذِي الْحَجَّةِ بَعْدَ أَيَّامِ الْحَجِّ

Povedal nám [Al Hasan bin Umar], že nám [Yazid] od [Habiba] od ['Atho`] od [Džabíra bin Abdulláha] povedal: „Boli sme s Prorokom من صلود, sallallaahu 'alaihi wasallam, a potom sme povedali náš úmysel talbiyah pre Hadždž. Keď sme prišli do Mekky štvrtého Dhul Hijjah, Prorok من صلود, sallallaahu 'alaihi wasallam, nám prikázal vykonať tawaf v Baitullah a -sa'i- v Shafa a Marwa, a aby sme z toho urobili Umru, takže sme vykonali Tahallul okrem tých, ktorí už priniesli obety.“ Džabír povedal: „A nikto z nás nepriniesol obetné zvieratá okrem Proroka من صلود, sallallaahu 'alaihi wasallam, a Tolhy. Ali prišiel z Jemenu a niesol obetné zviera, potom povedal: 'Hovorím svoj úmysel tak, ako to zamýšľal Posol Alaha من صلود, sallallaahu 'alaihi wasallam'.“ Priatelia povedali: „Ideme do Míny, zatiaľ čo z genitálií jedného z nás kvapká semeno.“ Prorok, nech ťa miluje, povedal: „Keby som mohol zopakovať to, čo sa stalo, nezabil by som obetu. Keby som nebol priniesol obetné zviera, prežil by som.“ Džabir povedal: „Potom ho stretla Suraqah, ktorý v tom čase konal púť akaba.“ Povedal: „Ó, Posol Alláha, je tento druh Umry pre nás výnimočný?“ Prorok odpovedal: „NIE, ani navždy.“ Džabir povedal: „A Áisja a on prišli do Mekky počas menštruácie, a tak jej Prorok prikázal vykonať všetky rituály okrem toho, že nesmie robiť Tawaf a nemodliť sa, kým sa nečistí.“ Keď sa zastavili v Bathe, Áisja sa spýtala: „Ó, Posol Alláha, išiel si na Hadždž a Umru, zatiaľ čo ja som išiel len na Hadždž?“ Džabir pokračoval: „… Potom Rasulullah prikázal Abdurrahmanovi bin Abu Bakrovi ako Siddiqovi, aby išiel s ním do Tan'imu, a Áisja vykonala umru v mesiaci Dzulhidždža, stále v dňoch hadždž.