Imam Ahmad : 16326
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ قَالَ قَدِمَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ الْمَدِينَةَ وَكَانَتْ آخِرَ قَدْمَةٍ قَدِمَهَا فَأَخْرَجَ كُبَّةً مِنْ شَعَرٍ فَقَالَ مَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ أَحَدًا يَصْنَعُ هَذَا غَيْرَ الْيَهُودِ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمَّاهُ الزُّورَ قَالَ كَأَنَّهُ يَعْنِي الْوِصَالَ
A erenikem [Hasyim] a erenikem [Syu’bah] seni [‘Amr bin Murrah] a apasa; Ua fen rongorong [Sa’id] a apasa; [Muawiyah] a feito Medina, iwe ina an we amuchunon feito, mwirin a angei ew chuk mi uren chuk me apasa; ‘Me ren ai ekiek, ese wor emon a fori ei lukun chok ekkewe chon Jus. Enlet, ewe Rasulullah a eita ngeni Az zur - och mettoch mi chofona - ’ -Sa’id bin Musayyab Radliyallahu’anhu- a apasa; ‘A usun ita pwe ina eu minen apwapwa’.