Imam Ahmad : 16319
قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُبَشِّرٍ مَوْلَى أُمِّ حَبِيبَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي عَتَّابٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَيُّمَا امْرَأَةٍ أَدْخَلَتْ فِي شَعَرِهَا مِنْ شَعَرِ غَيْرِهَا فَإِنَّمَا تُدْخِلُهُ زُورًا
-Ahmad bin Hanbal Radliyalahu’anhu- a apasa; a fen erenikem [Abu Nua’im] a apasa; a erenikich [Apdullah bin Mubasyir] noun Umu Habibah we chon angang, seni [Zaid bin Abu ‘Attab] seni [Mu’awiyah] a apasa; Ua rongorong alon Rasulullah Sallallahu’alaiihiwasallam: ‘Emon fefin mi apachalong uwan ekkoch aramas lon uwan, a fen walong och mettoch mi chofona lon uwan’.