Imam Ahmad : 16247

حَدَّثَنَا شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ ذَكَرَ عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَلَى هَذِهِ الْأَعْوَادِ اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ مَنْ يُرِدْ اللَّهُ بِهِ الْخَيْرَ يُفَقِّهُّ فِي الدِّينِ

Wedi dweud wrthym [dywedodd Syuja' bin Al Walid; Dywedodd ['Uthman bin Hakim] a grybwyllwyd o [Ziyad bin Abu Ziyad] o [Mu'awiyah]; Clywais Negesydd Allah sallallaahu'alaihiwasallam yn aml yn dweud y weddi yn ei arfer, 'O Allah, nid oes neb yn rhwystro'r hyn a roddwch a neb yn rhoi'r hyn yr ydych yn ei rwystro. Nid yw cyfoeth a gogoniant o unrhyw ddefnydd i'w perchenogion — ar wahan i'w ffydd a'u gweithredoedd da — yn unig o'r eiddot Ti y mae cyfoeth a gogoniant. Pwy bynnag y mae Allah yn dymuno daioni, bydd Allah yn deall ei grefydd.'