Imam Ahmad : 16245
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَوْفٍ الْجُرَشِيِّ عَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمُصُّ لِسَانَهُ أَوْ قَالَ شَفَتَهُ يَعْنِي الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَنْ يُعَذَّبَ لِسَانٌ أَوْ شَفَتَانِ مَصَّهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Na taʻu mai e Hashim bin Al Qasim ia i matou na taʻu mai e Hariz ia i matou mai ia Abdurrahman bin Abu Auf Al Jarashi mai Muawiyah o lē na fai mai: Na ou vaʻaia le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) o mitiia le laulaufaiva poʻo le gutu o Al Hasan bin Ali, ma e moni lava o le laulaufaiva poʻo le gutu na mitiia e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) o le a le faʻasalaina.