Imam Ahmad : 16204

قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ أَنَّ رَجُلًا لَقِيَ امْرَأَةً كَانَتْ بَغِيًّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَجَعَلَ يُلَاعِبُهَا حَتَّى بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَقَالَتْ الْمَرْأَةُ مَهْ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ ذَهَبَ بِالشِّرْكِ وَقَالَ عَفَّانُ مَرَّةً ذَهَبَ بِالْجَاهِلِيَّةِ وَجَاءَنَا بِالْإِسْلَامِ فَوَلَّى الرَّجُلُ فَأَصَابَ وَجْهَهُ الْحَائِطُ فَشَجَّهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ أَنْتَ عَبْدٌ أَرَادَ اللَّهُ بِكَ خَيْرًا إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِعَبْدٍ خَيْرًا عَجَّلَ لَهُ عُقُوبَةَ ذَنْبِهِ وَإِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ شَرًّا أَمْسَكَ عَلَيْهِ بِذَنْبِهِ حَتَّى يُوَفَّى بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُ عَيْرٌ

-Ahmad bin Hanbal radliyallahu'anhu- meddai; wedi dweud wrthym ['meddai Affan]; wedi dweud wrthym [Hammad bin Salamah] o [Yunus] o [Al Hasan] o [Abdullah bin Mughaffal] fod yna ddyn a gyfarfu â gwraig odinebus yn ystod cyfnod Jahiliyyah, yna fe'i hoffodd hi nes iddi ledu ei breichiau i -y fenyw-. Yna y wraig a ddywedodd; 'Arhoswch, yn wir mae Allah Azzawajalla wedi cael gwared ar shirk'. ['Affan] meddai; roedd anwybodaeth wedi diflannu ac Islam wedi dod atom ni, yna gadawodd y dyn. Yna cafodd ei wyneb ei daro gan y wal, gan achosi anaf. Yna aeth at y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam, rhoi gwybod iddo, yna dywedodd: 'Yr ydych yn was, y mae Allah Azzawajalla eisiau da i chi. Os yw Allah Azzawajalla eisiau rhywbeth da i was, bydd yn bendant yn cyflymu'r gosb am ei bechodau. Os yw'n dymuno drwg yna bydd yn ei ohirio oherwydd ei bechod fel y bydd yn cael ei ad-dalu am y pechod hwnnw ar Ddydd y Farn fel pentwr o nwyddau a gludir gan garafán.