Imam Ahmad : 16204
قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ أَنَّ رَجُلًا لَقِيَ امْرَأَةً كَانَتْ بَغِيًّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَجَعَلَ يُلَاعِبُهَا حَتَّى بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَقَالَتْ الْمَرْأَةُ مَهْ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ ذَهَبَ بِالشِّرْكِ وَقَالَ عَفَّانُ مَرَّةً ذَهَبَ بِالْجَاهِلِيَّةِ وَجَاءَنَا بِالْإِسْلَامِ فَوَلَّى الرَّجُلُ فَأَصَابَ وَجْهَهُ الْحَائِطُ فَشَجَّهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ أَنْتَ عَبْدٌ أَرَادَ اللَّهُ بِكَ خَيْرًا إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِعَبْدٍ خَيْرًا عَجَّلَ لَهُ عُقُوبَةَ ذَنْبِهِ وَإِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ شَرًّا أَمْسَكَ عَلَيْهِ بِذَنْبِهِ حَتَّى يُوَفَّى بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُ عَيْرٌ
-Ahmad bin Hanbal atene; ti tene na e [‘Affan] so; a tene na e [Hammad bin Salamah] so alondo na [Yunus] so alondo na [Al Hasan] so alondo na [Abdullah bin Mughaffal] so mbeni koli ayeke dä so atingbi na mbeni wali so ayeke sara lango-sioni na ngoi ti Jahiliyyah, na pekoni lo gbu lo na ngangu juska lo yôro maboko ti lo na -wali ni-. Na pekoni, wali ni atene; ‘Gbu li ti mo, biani Allah Azzawajalla a zi shirk’. [‘Affan] atene; hingango ye pëpe ahon awe na Islam aga na e, na pekoni koli ni azia ni. Na pekoni, lê ti lo apika mur ni, na a sara si lo wara kä. Na pekoni, lo gue na Prophète sallallaahu’alaihiwasallam, lo fa tënë na lo, na pekoni lo tene: ‘Mo yeke mbeni wakua, so Allah Azzawajalla aye nzoni teti mo. Tongana Allah Azzawajalla aye mbeni nzoni ye teti mbeni wakua, lo yeke sala biani si punition ti asiokpari ti lo aga hio. Tongana lo ye sioni, lo yeke kiri na ni na peko ndali ti siokpari ti lo tongaso si a futa lo ndali ti siokpari so na Lâ ti fango ngbanga tongana mbeni bungbi ti akungba so mbeni caravane ayeke yô.