Jika imam salah, cukup mengingatkan dengan mengucapkan tasbih untuk kaum lelaki dan bertepuk tangan bagi kaum wanita

Imam Bukhari : 6653

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ الْمَدَنِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَكَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرٍو فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَتَاهُمْ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فَلَمَّا حَضَرَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَأَذَّنَ بِلَالٌ وَأَقَامَ وَأَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي الصَّلَاةِ فَشَقَّ النَّاسَ حَتَّى قَامَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ فِي الصَّفِّ الَّذِي يَلِيهِ قَالَ وَصَفَّحَ الْقَوْمُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ لَمْ يَلْتَفِتْ حَتَّى يَفْرُغَ فَلَمَّا رَأَى التَّصْفِيحَ لَا يُمْسَكُ عَلَيْهِ الْتَفَتَ فَرَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ أَنْ امْضِهْ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ هَكَذَا وَلَبِثَ أَبُو بَكْرٍ هُنَيَّةً يَحْمَدُ اللَّهَ عَلَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ مَشَى الْقَهْقَرَى فَلَمَّا رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ تَقَدَّمَ فَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ إِذْ أَوْمَأْتُ إِلَيْكَ أَنْ لَا تَكُونَ مَضَيْتَ قَالَ لَمْ يَكُنْ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لِلْقَوْمِ إِذَا رَابَكُمْ أَمْرٌ فَلْيُسَبِّحْ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحْ النِّسَاءُ

האָט אונדז געזאָגט [אבו נומן] האָט אונדז געזאָגט [חמד] האָט אונדז געזאָגט [אבו חזים על מדני] פון [סהאל בן סעד ווי סעידי] האט געזאגט; ווען עס איז געווען אַ מלחמה צווישן די באַני 'עמרו, די נייַעס ריטשט די נביא סאַללאַלאַהו'אַלאַיהיוואַסאַלאַם, אַזוי ער מתפלל געווען די מיטאָג תפילה און דעמאָלט געקומען צו זיי צו שאָלעמ מאַכן צווישן זיך. ווען די נאָכמיטאָג תפילה איז אנגעקומען, בילאַל האט געזאגט די רופן צו תפילה און יקאַמאַת. דערנאך האט ער באפוילן אבו בכר צו פירן די מענטשן. ע ר אי ז אוי ך געשטאנע ן צו ם אנפיר . ווייַטער דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געקומען בשעת אבו באַקר איז לידינג די כהונה. דער נביא האט דורכגעבראכן די שורה ביז ער איז געשטאנען הינטער אבו בכר, און האט זיך ווייטער געצויגן ביז ער איז געווען רעכט אין דער ריי נאך אבו בכר. סאהל האט געזאגט, דאן האבן די חברים געקלאפט מיט די רעכטע הענט אויפן הינטן פון די לינקע ארעמס -תאשפיה- ווי א סימן פונעם שליח הינטער זיי. עס איז געווען אבו בכר'ס געוואוינהייט אז ווען ער האט דורכגעפירט די תפילה, האט ער זיך נישט ארומגעדרייט ביז עס איז פארענדיגט געווארן, און ווען ער האט געזען אז די תאשפיה גייט ווייטער אן, האט ער זיך אויסגעדרייט און דערזען דעם נביא סאללאללאהו 'עליהי וואסאלם הינטער זיך. דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם מאָטיאָן צו אים צו פאָרזעצן זיין תפילה מיט זיין הענט און דזשעסטשערד מיט זיין הענט אין אַז וועג. אבו באַקר פארבליבן מתפלל פֿאַר אַ בשעת, געלויבט אַלאַ פֿאַר די ווערטער פון דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, דעמאָלט ער געגאנגען צוריק, ווען דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געזען דעם, דער נביא געגאנגען פאָרויס און געפירט די מענטשן. נאכדעם וואס ער האט פארענדיקט זיין דאווענען, האט ער געזאגט: 'אוי אבו בכר, וואס האט דיך אפגעהאלטן ווען איך האב דיר געגעבן א סימן, אבער דו האסט נישט ממשיך געווען?' האט אבו בכר געענטפערט; 'עס איז ניט צונעמען פֿאַר יבן אבו קוואַפאַה צו פירן דעם נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם'. דערנאָך האָט דער נביא געזאָגט צו די באַגלייטער: 'אויב איר זענט אין צווייפל ווען איר דאַוונען, זאָלן די מענער זאָגן תּסבֿה, בשעת די ווייבער קלאַפּן מיט די הענט - תּשפיה-'.