Imam Ahmad : 16062
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ قَالَ مَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَأَهْدَيْتُ لَهُ لَحْمَ حِمَارِ وَحْشٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَرَدَّهُ عَلَيَّ فَلَمَّا رَأَى فِي وَجْهِي الْكَرَاهِيَةَ قَالَ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌ
Esan digu Abdullah esan; esan dit [Abu Khaitsamah, Zuhair bin Harb] esan zuen; esan digu [Sufyan] [Az Zuhri]-tik ['Ubaidullah bin Abdullah]-tik [Ibn Abbas]-tik [Ash-Sha'b bin Jatsamah-tik] esan zuen; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam pasatu zitzaidan, garai hartan Abwa` edo Waddan-en nengoen, orduan asto basatiaren haragia oparitu nion eta ihram egoeran zegoen baina ez zuen ukatu. Nire aurpegian atsekabea ikusi zuenean, esan zuen: «Ez dugu baztertzen ihram egoeran gaudelako».