Imam Ahmad : 16062

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ قَالَ مَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَأَهْدَيْتُ لَهُ لَحْمَ حِمَارِ وَحْشٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَرَدَّهُ عَلَيَّ فَلَمَّا رَأَى فِي وَجْهِي الْكَرَاهِيَةَ قَالَ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌ

Sinabi sa amin ni Abdullah; sinabi sa akin [Abu Khaitsamah, Zuhair bin Harb] ay nagsabi; sinabi sa amin [Sufyan] mula kay [Az Zuhri] mula kay ['Ubaidullah bin Abdullah] mula kay [Ibn Abbas] mula kay [Ash-Sha'b bin Jatsamah] ay nagsabi; Dumaan sa akin si Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam, noong panahong iyon ay nasa Abwa` o Waddan ako, pagkatapos ay binigyan ko siya ng regalong karne ng ligaw na asno at siya ay nasa estado ng ihram ngunit tumanggi siya. Nang makita niya ang pagkadismaya sa aking mukha, sinabi niya: "Hindi namin ito tinatanggihan dahil lamang sa kami ay nasa estado ng ihram."