Imam Ahmad : 16040

قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ خَالِهِ مُسَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ أُمِّ مَنْصُورٍ قَالَتْ أَخْبَرَتْنِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ وَلَدَتْ عَامَّةَ أَهْلِ دَارِنَا أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ طَلْحَةَ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّهَا سَأَلَتْ عُثْمَانَ بْنَ طَلْحَةَ لِمَ دَعَاكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي كُنْتُ رَأَيْتُ قَرْنَيْ الْكَبْشِ حِينَ دَخَلْتُ الْبَيْتَ فَنَسِيتُ أَنْ آمُرَكَ أَنْ تُخَمِّرَهُمَا فَخَمِّرْهُمَا فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ شَيْءٌ يَشْغَلُ الْمُصَلِّيَ قَالَ سُفْيَانُ لَمْ تَزَلْ قَرْنَا الْكَبْشِ فِي الْبَيْتِ حَتَّى احْتَرَقَ الْبَيْتُ فَاحْتَرَقَا

-Ahmad bin Hanbal radliyallahu'anhu- meddai; wedi dweud wrthym [Sufyan] wedi dweud; wedi dweud wrthyf [Mansur] gan [ei ewythr, Musafi'] o [Shafiyyah bint Syaibah, Umm Mansur] a ddywedodd; wedi adrodd i mi [gwraig o Bani Sulaym] sydd wedi rhoi genedigaeth i gaethwas benywaidd yn un o'n teuluoedd, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam a anfonodd 'Uthman bin Talhah atoch, a dywedodd unwaith; Yn wir, gofynnodd hi - menyw o Bani Sulaim - 'Uthman bin Talha, pam y galwodd y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam chi. Atebodd, mewn gwirionedd gwelais ddau gorn gafr pan es i mewn i'r tŷ, yna anghofiais ddweud wrthych am eu gorchuddio, a dweud y gwir ni ddylai fod unrhyw beth yn y tŷ a allai gadw pobl yn brysur i weddïo. Meddai Sufyan; Felly arhosodd y ddau gorn yn y tŷ nes i'r tŷ fynd ar dân a'r cyrn losgi hefyd.