Imam Ahmad : 16040

قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ خَالِهِ مُسَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ أُمِّ مَنْصُورٍ قَالَتْ أَخْبَرَتْنِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ وَلَدَتْ عَامَّةَ أَهْلِ دَارِنَا أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ طَلْحَةَ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّهَا سَأَلَتْ عُثْمَانَ بْنَ طَلْحَةَ لِمَ دَعَاكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي كُنْتُ رَأَيْتُ قَرْنَيْ الْكَبْشِ حِينَ دَخَلْتُ الْبَيْتَ فَنَسِيتُ أَنْ آمُرَكَ أَنْ تُخَمِّرَهُمَا فَخَمِّرْهُمَا فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ شَيْءٌ يَشْغَلُ الْمُصَلِّيَ قَالَ سُفْيَانُ لَمْ تَزَلْ قَرْنَا الْكَبْشِ فِي الْبَيْتِ حَتَّى احْتَرَقَ الْبَيْتُ فَاحْتَرَقَا

-Ahmad bin Hanbal atene; ti tene na e [Sufyan] so; a tene na mbi [Mansur] so alondo na [yaya ti lo ti koli, Musafi’] so alondo na [Shafiyah bint Syaibah, Umm Manshur] so; a fa na mbi [mbeni wali ti Bani Sulaym] so adü mbeni ngbâa ti wali na yâ ti mbeni oko ti asewa ti e, Rasulullah atokua na mo ‘Othman bin Talhah, na mbeni lâ lo tene; Na lege ti fä, lo - mbeni wali ti Bani Sulaim - ahunda ‘Othman bin Talha, ngbanga ti nyen Prophète sallallahu’alaihiwasallam airi mo. Lo kiri tënë, biani mbi bâ abongo ti ngasangbaga use na ngoi so mbi lï na yâ ti da ni, na pekoni mbi girisa ti tene na mo ti kanga ni, biani a lingbi mbeni ye aduti pëpe na yâ ti da ni so alingbi ti sara si azo angbâ ti sara kua ti sambela. Sufyan atene; Tongaso adidi use so angbâ na yâ ti da ni juska da ni agbu wâ na adidi ni agbi nga.