Imam Ahmad : 16040

قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ خَالِهِ مُسَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ أُمِّ مَنْصُورٍ قَالَتْ أَخْبَرَتْنِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ وَلَدَتْ عَامَّةَ أَهْلِ دَارِنَا أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ طَلْحَةَ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّهَا سَأَلَتْ عُثْمَانَ بْنَ طَلْحَةَ لِمَ دَعَاكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي كُنْتُ رَأَيْتُ قَرْنَيْ الْكَبْشِ حِينَ دَخَلْتُ الْبَيْتَ فَنَسِيتُ أَنْ آمُرَكَ أَنْ تُخَمِّرَهُمَا فَخَمِّرْهُمَا فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ شَيْءٌ يَشْغَلُ الْمُصَلِّيَ قَالَ سُفْيَانُ لَمْ تَزَلْ قَرْنَا الْكَبْشِ فِي الْبَيْتِ حَتَّى احْتَرَقَ الْبَيْتُ فَاحْتَرَقَا

-Na fai mai Ahmad bin Hanbal radliyallahu'anhu-; ua ta'u mai ia i matou [Sufyan] fai mai; ua ta'u mai ia te a'u [Manshur] mai [lona tuagane, o Musafi'] mai [Shafiyyah bint Shaibah, Umm Manshur] fai mai; ua ta'u mai ia te a'u [se fafine mai Banu Sulaim] na fanaua se teine pologa i se tasi o matou aiga, na auina atu e le Avefeau a Allah sallallahu Alaihi Wasallam ia te oe 'Uthman bin Talha, ma fai mai i se tasi taimi; e moni o ia - o se fafine mai Banu Sulaim - na fesili ia 'Uthman bin Talha, aisea na valaau atu ai le Perofeta sallallahu Alaihi Wasallam ia te oe. Na ia tali mai, e moni na ou vaaia ni nifo se lua o se 'oti ina ua ou ulufale atu i le fale, ona galo lea ia te a'u ona ta'u atu ia te oe e ufiufi, e moni e le faatagaina i totonu o le fale ona i ai se mea e mafai ona faalavelave i le tagata o loo tatalo. Na fai mai Sufyan; ona tumau ai lea o nifo e lua i totonu o le fale seia oo ina mu le fale ma mu ai foi nifo.