Imam Ahmad : 16040

قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ خَالِهِ مُسَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ أُمِّ مَنْصُورٍ قَالَتْ أَخْبَرَتْنِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ وَلَدَتْ عَامَّةَ أَهْلِ دَارِنَا أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ طَلْحَةَ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّهَا سَأَلَتْ عُثْمَانَ بْنَ طَلْحَةَ لِمَ دَعَاكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي كُنْتُ رَأَيْتُ قَرْنَيْ الْكَبْشِ حِينَ دَخَلْتُ الْبَيْتَ فَنَسِيتُ أَنْ آمُرَكَ أَنْ تُخَمِّرَهُمَا فَخَمِّرْهُمَا فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ شَيْءٌ يَشْغَلُ الْمُصَلِّيَ قَالَ سُفْيَانُ لَمْ تَزَلْ قَرْنَا الْكَبْشِ فِي الْبَيْتِ حَتَّى احْتَرَقَ الْبَيْتُ فَاحْتَرَقَا

-Ahmad bin Hanbal a apasa pwe; a fen erenikem [Sufyan] a apasa; a erenikem [Mansur] seni [an we anuon, Musafi’] seni [Shafiyah bint Syaibah, Umm Manshur] a apasa; a repotei ngeniei [emon fefin seni Bani Sulaym] ewe a nounou emon chon angang fefin lon eu me lein am kewe famili, ewe Rasulullah a tinato ngonuk ‘Uthman bin Talhah, me fan eu a apasa; Ennetin, i - emon fefin seni Bani Sulaim - a eisini ‘Uthman bin Talha, pwata ewe Soufos a kokoruk. A ponuweni, ennetin ua kuna ruu chuk nupwen ua tonong non ewe imw, iwe ua monuki ai upwe erenuk pwe kopwe suki, ennetin esap wor och mettoch non ewe imw epwe tongeni amwokutu aramas ar repwe iotek. Sufyan a apasa; Iwe, ekewe ruofoch mächä ra chök nonom lon ewe imw tori ewe imw a karelo me ekewe mächä ra pwal karelo.