Izin nikah mut'ah pada masa awal, kemudian diharamkan selamanya
Imam Ahmad : 15937
قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ مُحَمَّدٍ يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَا خَرَجَ عَلَيْنَا مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَادَى إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَذِنَ لَكُمْ فَاسْتَمْتِعُوا يَعْنِي مُتْعَةَ النِّسَاءِ
-Ahmad bin Hanbal kɛɛ; ekɛɛ wɔ akɛ [Muhammad bin Ja’far] kɛɛ; ekɛɛ wɔ akɛ [Syu’bah] kɛjɛ [‘Amr bin Dinar] kɛɛ; Mi nu [Al Hasan bin Muhammad] kɛɛ kɛjɛ [Jabir bin Abdullah] ŋɔɔ ni [Salamah bin Al Akwa’] kɛɛ; Ni mɔ ko ni tsɛɔ Rasulullah lɛ ba koni ebakwɛ wɔ, kɛkɛ ni ekɛɛ: Rasulullah eha bo gbɛ, no hewɔ lɛ nyɛfea mut’ah, ni shishi ji mut’ah gbalashihilɛ.