Barangsiapa yang menjauhi diri dari yang syubhat berarti telah memelihara agamanya
Imam Bukhari : 50
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْحَلَالُ بَيِّنٌ وَالْحَرَامُ بَيِّنٌ وَبَيْنَهُمَا مُشَبَّهَاتٌ لَا يَعْلَمُهَا كَثِيرٌ مِنْ النَّاسِ فَمَنْ اتَّقَى الْمُشَبَّهَاتِ اسْتَبْرَأَ لِدِينِهِ وَعِرْضِهِ وَمَنْ وَقَعَ فِي الشُّبُهَاتِ كَرَاعٍ يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يُوَاقِعَهُ أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى أَلَا إِنَّ حِمَى اللَّهِ فِي أَرْضِهِ مَحَارِمُهُ أَلَا وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ أَلَا وَهِيَ الْقَلْبُ
Ekɛɛ wɔ [Abu Nu’aim] Ekɛɛ wɔ [Zakaria] ni [‘Amir] kɛɛ; Mi nu [Nu’man bin Basyir ko] kɛɛ; Mi nu ni Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ akɛ: ‘Nɔ ni ji halal lɛ mli ka shi faŋŋ ni nɔ ni ji haram lɛ hu mli ka shi faŋŋ. Shi kɛlɛ, sane ko ni sanebimɔi yɔɔ he yɛ amɛteŋ - ni bɛ faŋŋ - ni mɛi babaoo leee. No hewɔ lɛ mɔ fɛɛ mɔ ni tsiɔ ehe kɛjɛɔ yiŋkɔshikɔshifeemɔ he lɛ tsɔɔ akɛ ehiɛ ejamɔ kɛ ehiɛ nyam mli. Ni mɔ fɛɛ mɔ ni baagbee shi - ni efeɔ - nibii ni yɔɔ ŋwanejee mli lɛ, etamɔ tookwɛlɔ ni kwɛɔ ekooloi yɛ gɔŋ ko ni esheɔ gbeyei akɛ ebaagbee mli lɛ naa diɛŋtsɛ. Lemɔ akɛ maŋtsɛ fɛɛ maŋtsɛ yɛ husu, ni ole akɛ husui ni yɔɔ Allah nibii ni egu yɛ E-shikpɔŋ lɛ nɔ lɛ ji nɔ ni E-gu. Ni nyɛle akɛ yɛ gbɔmɔtso fɛɛ gbɔmɔtso mli lɛ, lá ni etse lɛ yɛ ni kɛji ehi lɛ, gbɔmɔtso lɛ hu hi ni kɛji efite lɛ, gbɔmɔtso lɛ hu efite. Lemɔ, lɛ ji tsui lɛ’.