Barangsiapa yang menjauhi diri dari yang syubhat berarti telah memelihara agamanya

Imam Bukhari : 50

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْحَلَالُ بَيِّنٌ وَالْحَرَامُ بَيِّنٌ وَبَيْنَهُمَا مُشَبَّهَاتٌ لَا يَعْلَمُهَا كَثِيرٌ مِنْ النَّاسِ فَمَنْ اتَّقَى الْمُشَبَّهَاتِ اسْتَبْرَأَ لِدِينِهِ وَعِرْضِهِ وَمَنْ وَقَعَ فِي الشُّبُهَاتِ كَرَاعٍ يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يُوَاقِعَهُ أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى أَلَا إِنَّ حِمَى اللَّهِ فِي أَرْضِهِ مَحَارِمُهُ أَلَا وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ أَلَا وَهِيَ الْقَلْبُ

Al à dit [Abu Nuaim] Al à dit [Zacaria] di [Amir] al à dit; O ai sintût [Un Nu’man bin Basyir] dî; O ai sintût dî: ‘Cje che al è halal al è clâr e ce che al è haram al è ancje clâr. In ogni câs, jenfri i doi e je une materie discutibil - vaghe - che no je cognossude di tantis personis. Duncje cui che al si distanzie dai mieçs dubiôs al à mantignût la sô religjon e il so onôr. E cui che al cole - fasint - in robis dubiôsis, al è pardabon come un pastôr che al pasture il so besteam sul ôr di une falesie che al à pôre che e coli dentri. Savê che ogni re al à limits, e savê che i limits des proibizions di Allah su la sô tiere a son ce che Lui al à proibît. E savê che in ogni cuarp al è un coagul di sanc che se al è bon alore il cuarp al è bon e se al è danât alore il cuarp al è danât. Savê, al è il cûr’.