Rasulullah memerintahkan bersabar ketika tertimpa musibah dan menjelaskan bahwa kesabaran terlihat pada saat gejolak pertama

Imam Bukhari : 6621

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍيَقُولُ لِامْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ تَعْرِفِينَ فُلَانَةَ قَالَتْ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِهَا وَهِيَ تَبْكِي عِنْدَ قَبْرٍ فَقَالَ اتَّقِي اللَّهَ وَاصْبِرِي فَقَالَتْ إِلَيْكَ عَنِّي فَإِنَّكَ خِلْوٌ مِنْ مُصِيبَتِي قَالَ فَجَاوَزَهَا وَمَضَى فَمَرَّ بِهَا رَجُلٌ فَقَالَ مَا قَالَ لَكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ مَا عَرَفْتُهُ قَالَ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَجَاءَتْ إِلَى بَابِهِ فَلَمْ تَجِدْ عَلَيْهِ بَوَّابًا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا عَرَفْتُكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الصَّبْرَ عِنْدَ أَوَّلِ صَدْمَةٍ

আমাক কৈছে [ইছহাক বিন মনছুৰে] আমাক কৈছে [আব্দুছছামাদে] আমাক কৈছে [ছ্যুবাহে] আমাক কৈছে [থাবিত আল বুনানীয়ে] কৈছিল, মই শুনিছো [আনাছ বিন মালিক] তেওঁৰ পৰিয়ালৰ এগৰাকী মহিলাক কোৱা; 'আপুনি মহিলা ক চিনি পায় নেকি? ' 'মই জানো' সি উত্তৰ দিলে। অনাছে কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; আচলতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ মহিলাগৰাকীক কবৰত কান্দি থকাৰ সময়ত তেওঁৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক উপদেশ দিছিল: ‘আল্লাহৰ প্ৰতি ভয় কৰা, আৰু ধৈৰ্য্য ধৰিব! ' মহিলাগৰাকীয়ে তাৰ পৰিৱৰ্তে উত্তৰ দিলে; ‘যাওক, কাৰণ তুমি মোৰ দৰে এই দুৰ্যোগৰ সন্মুখীন হোৱা নাই! ’ আনাছে ক’লে, নবী তৎক্ষণাত আঁতৰি আহি গুচি গ’ল। তেনেতে কোনোবাই মহিলাগৰাকীৰ কাষেৰে পাৰ হৈ ক’লে; ‘আল্লাহৰ ৰাছুলে তোমালোকক কি ক’লে? ' মহিলাগৰাকীয়ে উত্তৰ দিলে; 'মই নাজানো সেই ব্যক্তিজন আল্লাহৰ ৰাছুল আছিল নে নাই'। মানুহজনে ক’লে; 'সেই ব্যক্তিজন আল্লাহৰ ৰাছুল আছিল!' অনাছে ক’লে; মহিলাগৰাকীয়ে নবীৰ ঘৰৰ দুৱাৰমুখলৈ আহি থাকিল আৰু তাই কোনো দুৱাৰমূখ নাপালে, তাৰ পিছত ক’লে; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আল্লাহৰ কচম মই তোমাক চিনি পাওঁ! ' তেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক'লে; 'প্ৰথম সংঘৰ্ষতে ধৈৰ্য্য দেখা যায়'।