Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan

Imam Ahmad : 15758

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ صَبَّحَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ وَقَدْ أَخَذُوا مَسَاحِيَهُمْ وَغَدَوْا إِلَى حُرُوثِهِمْ فَلَمَّا رَأَوْا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ الْجَيْشُ نَكَصُوا مُدْبِرِينَ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ قَوْلَهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ } قَالَ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ صَبَّحَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

আমাক [হুছেইনক] তফছিৰত [চ্যাইবান]ত কোৱা হৈছে, [কাতাদাহ]ৰ পৰা কৈছে, [আনাছ বিন মালিক] [আবু তালহাহৰ] পৰা বর্ণিত হৈ কৈছে, নবিউল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লাম ৰাতিপুৱা খাইবাৰত আহিছিল, বাসিন্দাসকলে নিজৰ পথাৰ আৰু বাৰীলৈ গৈছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে নবিউল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামক তেওঁৰ সৈন্যৰ সৈতে দেখিলে, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে পলাই গ’ল যেতিয়ালৈকে তেওঁ কোৱা নাছিল: আল্লাহ আকবৰ আল্লাহ আকবৰ, খাইবাৰ পৰি গৈছে, আমি যদি কোনো মানুহৰ চোতালত সোমাওঁ, তেন্তে ৰাতিপুৱা কিমান বেয়া হ’ব - যিসকলে সতৰ্কবাণী লাভ কৰিছে তেওঁলোকৰ অৱস্থা’। -আহমদ বিন হানবাল- কৈছে, আমাক কৈছে [ইউনুছে] কৈছে, আমাক [চ্যাইবান] [কাতাদাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁৰ কথাত আজ্জাৱাজল্লা, ‘তেতিয়া যেতিয়া তেওঁলোকৰ চোতালত অত্যাচাৰ পৰিব, তেতিয়া যিসকলক সতৰ্ক কৰা হৈছিল তেওঁলোকে অনুভৱ কৰা ৰাতিপুৱাটো অতি বেয়া হ’ব’ তেওঁ ক’লে, [আনাছ বিন মালিকে] [আবুল তালহাহৰ] পৰা ক’লে, নবীউল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লাম এতিয়াও ৰাতিপুৱাতে আহিছিল, ওপৰৰ হাদীছৰ দৰে খাইবৰলৈ।