Imam Ahmad : 15751

حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَمْرٍو عَنْ الْمُطَّلِبِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ أَتَانِي أَبُو سَلَمَةَ يَوْمًا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَقَدْ سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلًا فَسُرِرْتُ بِهِ قَالَ لَا تُصِيبُ أَحَدًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ مُصِيبَةٌ فَيَسْتَرْجِعَ عِنْدَ مُصِيبَتِهِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَاخْلُفْ لِي خَيْرًا مِنْهَا إِلَّا فُعِلَ ذَلِكَ بِهِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ فَحَفِظْتُ ذَلِكَ مِنْهُ فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ اسْتَرْجَعْتُ وَقُلْتُ اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَاخْلُفْنِي خَيْرًا مِنْهُ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى نَفْسِي قُلْتُ مِنْ أَيْنَ لِي خَيْرٌ مِنْ أَبِي سَلَمَةَ فَلَمَّا انْقَضَتْ عِدَّتِي اسْتَأْذَنَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَدْبُغُ إِهَابًا لِي فَغَسَلْتُ يَدَيَّ مِنْ الْقَرَظِ وَأَذِنْتُ لَهُ فَوَضَعْتُ لَهُ وِسَادَةَ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَقَعَدَ عَلَيْهَا فَخَطَبَنِي إِلَى نَفْسِي فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ مَقَالَتِهِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا بِي أَنْ لَا تَكُونَ بِكَ الرَّغْبَةُ فِيَّ وَلَكِنِّي امْرَأَةٌ فِيَّ غَيْرَةٌ شَدِيدَةٌ فَأَخَافُ أَنْ تَرَى مِنِّي شَيْئًا يُعَذِّبُنِي اللَّهُ بِهِ وَأَنَا امْرَأَةٌ دَخَلْتُ فِي السِّنِّ وَأَنَا ذَاتُ عِيَالٍ فَقَالَ أَمَّا مَا ذَكَرْتِ مِنْ الْغَيْرَةِ فَسَوْفَ يُذْهِبُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْكِ وَأَمَّا مَا ذَكَرْتِ مِنْ السِّنِّ فَقَدْ أَصَابَنِي مِثْلُ الَّذِي أَصَابَكِ وَأَمَّا مَا ذَكَرْتِ مِنْ الْعِيَالِ فَإِنَّمَا عِيَالُكِ عِيَالِي قَالَتْ فَقَدْ سَلَّمْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَزَوَّجَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ فَقَدْ أَبْدَلَنِي اللَّهُ بِأَبِي سَلَمَةَ خَيْرًا مِنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[يونس] اسان کي ٻڌايو آهي؛ [ليث]، يعني ابن سعد، [يزيد بن عبدالله بن اسامه بن الحاد] کان [عمرو]، يعني ابن ابو عمرو، [المطلب] کان [ام سلمه]، چيو ته؛ [ابو سلمه] هڪ ڏينهن رسول الله صلي الله عليه وسلم جي پاسي کان مون وٽ آيو ۽ چيو ته؛ مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کان هڪ قول ٻڌو ۽ مان ان تي تمام گهڻو خوش ٿيس. پاڻ فرمايائون: 'ڪو به مسلمان اهڙو ناهي جيڪو ڪنهن مصيبت ۾ مبتلا ٿئي ۽ پوءِ اهو جملو استرجاء چوي - انا لله وانا اليه راجعون - جڏهن ان کي مصيبت اچي ۽ چوي ته، 'اي الله، مون کي هن مصيبت جو بدلو ڏي ۽ ان کي ان کان بهتر شيءِ سان بدلو ڏي' سواءِ ان جي ته اهو ضرور ٿيندو.' ام سلمه چيو؛ پوءِ مون ان کان ان کي حفظ ڪيو. جڏهن ابو سلمه فوت ٿي ويو، مون "استرجاء" جملو پڙهيو ۽ پڙهيم ته "اي الله! منهنجي بدبختي جو بدلو ڏي ۽ ان کي ان کان بهتر شيءِ سان بدلو ڏي، پوءِ مون ان کي پاڻ ڏانهن موٽائي ڇڏيو، ۽ مون پڇيو ته ابو سلمه کان بهتر منهنجي لاءِ ڪيئن ڪجهه ٿي سگهي ٿو. منهنجي عدت ختم ٿيڻ کان پوءِ، رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کان اجازت گهري، ان وقت مان چمڙي کي صاف ڪري رهي هيس جنهن کي مان رنگ ڪرڻ چاهيان ٿي، پوءِ مون پنهنجا هٿ هڪ وڻ جي پنن سان ڌوتا، جيڪو عام طور تي رنگ ڪرڻ ۾ مرکب طور استعمال ڪيو ويندو آهي، پوءِ مون کيس اجازت ڏني. مون کيس چمڙي جو هڪ تکيو ڏنو جنهن جا ڪنارا بند هئا، پوءِ مون ان کي سيٽ بڻايو، پوءِ هن مون کي پيش ڪيو. جڏهن هن ڳالهائڻ ختم ڪيو، مون چيو؛ يا رسول الله، مون بابت ڇا، مون کي اميد نه هئي ته توهان کي مون سان پيار هوندو، پياري، مان هڪ تمام گهڻي حسد ڪندڙ عورت آهيان، تنهنڪري مون کي ڊپ هو ته جيڪڏهن توهان مون ۾ ڪجهه ڏٺو ته الله مون کي عذاب ڏيندو، هڪ پوڙهي عورت هجڻ کان علاوه، منهنجا ڪيترائي ضامن آهن. پوءِ هن چيو؛ 'جيڪو توهان ذڪر ڪيو آهي اهو حسد آهي، يقيناً الله عزوجل ان کي توهان کان هٽائي ڇڏيندو.' هڪ ٻي ڳالهه جيڪا توهان پنهنجي عمر بابت ذڪر ڪئي آهي اها اها آهي ته مون کي به اهو ئي تجربو ٿيو جيڪو توهان تجربو ڪيو، جڏهن ته توهان جيڪو ضامن بابت ذڪر ڪيو آهي ان جو مطلب آهي ته توهان جا ضامن منهنجا ضامن آهن. پوءِ - ام سلمه چيو؛ پوءِ مان رسول الله صلي الله عليه وسلم کي قبول ڪريان ٿي. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان سان شادي ڪئي. پوءِ ام سلمه چيو؛ بيشڪ، الله ابو سلمه کي ان کان بهتر ڪنهن سان بدلائي ڇڏيو آهي، يعني رسول الله صلي الله عليه وسلم.