Imam Ahmad : 15565
قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَصْرَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ سَرِيعًا فَدَخَلَ عَلَى بَعْضِ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ وَرَأَى مَا فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ مِنْ تَعَاجُبِهِمْ وَلُبِسَ عَلَيْهِ قَالَ ذَكَرْتُ وَأَنَا فِي الصَّلَاةِ تِبْرًا عِنْدَنَا فَكَرِهْتُ أَنْ يُمْسِيَ أَوْ يَبِيتَ عِنْدَنَا فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ صَلَّى الْعَصْرَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
-Ahmad bin Hanbal- esan zuen; esan digu [Rouh] esan; esan digu ['Umar bin Sa'id bin Abu Husain] esan du; esan dit [Abdullah bin Ibnumulaikah] ['Uqbah bin Al Harith] esan zuen; Arratsaldeko otoitza otoitz egin nuen Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ekin. Kaixo esan ondoren, berehala jaiki zen, bere emazte batzuekin topo egin zuen, orduan agertu zen, harrituta zeuden lagunen aurpegiak ikusi zituen. Bere bihotza nahastuta sentitu zen urrearekin. Esan zuen: «Otoitzean nengoela gogoratu nuen guk geneukan urrezko edo zilarrezko puska bat eta ez nuke gustatuko gure etxean arratsalde edo arratsera arte iraungo balu. Orduan banatzeko agindu nuen. Ahmad bin Hanbalek esan zuen; esan digu [Abu Ahmad Az Zubairy] esan du; esan digu ['Umar bin Sa'id] [Ibnu Abu Awalkah]-tik ['Uqbah bin Al Harith] esan zuen; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam etxeratu zen arratsaldeko otoitzean, eta esanguratsu esan zuen.