इमाम बुखारी : 6574

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي مَسْعُودٍ وَأَبِي مُوسَى وَعَمَّارٍ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ مَا مِنْ أَصْحَابِكَ أَحَدٌ إِلَّا لَوْ شِئْتُ لَقُلْتُ فِيهِ غَيْرَكَ وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْيَبَ عِنْدِي مِنْ اسْتِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الْأَمْرِ قَالَ عَمَّارٌ يَا أَبَا مَسْعُودٍ وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ وَلَا مِنْ صَاحِبِكَ هَذَا شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتُمَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْيَبَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا فِي هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَكَانَ مُوسِرًا يَا غُلَامُ هَاتِ حُلَّتَيْنِ فَأَعْطَى إِحْدَاهُمَا أَبَا مُوسَى وَالْأُخْرَى عَمَّارًا وَقَالَ رُوحَا فِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ

आम्हाला ['अबदान] यांनी [अबू हम्जाह] यांच्याकडून, त्यांनी [अल-अ'मासी] यांच्याकडून, त्यांनी [शकीक इब्न सलामाह] यांच्याकडून सांगितले की, मी एकदा [अबू मसूद], [अबू मूसा] आणि [अम्मार] यांच्यासोबत बसलो होतो. अबू मसूद म्हणाले; 'तुमच्या सोबतींमध्ये असा कोणीही नाही ज्याच्याबद्दल, जर मला इच्छा झाली असती, तर मी काही बोलले नसते, ते फक्त तुम्ही; आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे साथीदार झाल्यापासून, या प्रकरणात सहभागी होण्याच्या तुमच्या घाईपेक्षा मला तुमच्याकडून काहीही अधिक निंदनीय वाटले नाही.' आम्र (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांनी उत्तर दिले; 'अरे अबू मसूद, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे साथीदार झाल्यापासून तुमच्याकडून किंवा तुमच्या साथीदारांकडून मला जे काहीही पाहायला मिळाले, त्यात या प्रकरणात सामील होण्यास उशीर करण्यापेक्षा मला काहीही अधिक निंदनीय वाटलेले नाही.' मग अबू मसूद म्हणाले—त्या वेळी ते श्रीमंत होते—'अरे तरुणा, कृपया या दोघांसाठी दोन कपड्यांचे संच आण, एक अबू मूसा साठी आणि एक अम्मार साठी,' मग ते म्हणाले, 'जा, तुम्ही दोघेही, शुक्रवारची नमाज अदा करण्यासाठी.'