Kabar gembira surga untuk Abu Bakar, Umar, dan Utsman di tepi kolam serta isyarat ujian bagi Utsman

Imam Bukhari : 6568

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا إِلَى حَائِطٍ مِنْ حَوَائِطِ الْمَدِينَةِ لِحَاجَتِهِ وَخَرَجْتُ فِي إِثْرِهِ فَلَمَّا دَخَلَ الْحَائِطَ جَلَسْتُ عَلَى بَابِهِ وَقُلْتُ لَأَكُونَنَّ الْيَوْمَ بَوَّابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَأْمُرْنِي فَذَهَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَضَى حَاجَتَهُ وَجَلَسَ عَلَى قُفِّ الْبِئْرِ فَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ وَدَلَّاهُمَا فِي الْبِئْرِ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَيْهِ لِيَدْخُلَ فَقُلْتُ كَمَا أَنْتَ حَتَّى أَسْتَأْذِنَ لَكَ فَوَقَفَ فَجِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَيْكَ قَالَ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَدَخَلَ فَجَاءَ عَنْ يَمِينِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ وَدَلَّاهُمَا فِي الْبِئْرِ فَجَاءَ عُمَرُ فَقُلْتُ كَمَا أَنْتَ حَتَّى أَسْتَأْذِنَ لَكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَجَاءَ عَنْ يَسَارِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ فَدَلَّاهُمَا فِي الْبِئْرِ فَامْتَلَأَ الْقُفُّ فَلَمْ يَكُنْ فِيهِ مَجْلِسٌ ثُمَّ جَاءَ عُثْمَانُ فَقُلْتُ كَمَا أَنْتَ حَتَّى أَسْتَأْذِنَ لَكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ مَعَهَا بَلَاءٌ يُصِيبُهُ فَدَخَلَ فَلَمْ يَجِدْ مَعَهُمْ مَجْلِسًا فَتَحَوَّلَ حَتَّى جَاءَ مُقَابِلَهُمْ عَلَى شَفَةِ الْبِئْرِ فَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ ثُمَّ دَلَّاهُمَا فِي الْبِئْرِ فَجَعَلْتُ أَتَمَنَّى أَخًا لِي وَأَدْعُو اللَّهَ أَنْ يَأْتِيَقَالَ ابْنُ الْمُسَيَّبِ فَتَأَوَّلْتُ ذَلِكَ قُبُورَهُمْ اجْتَمَعَتْ هَا هُنَا وَانْفَرَدَ عُثْمَانُ

[Саид бин Абу Марям] ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] аз [Шарик бин Абдуллоҳ] аз [Саид бин Ал Мусайяб] аз [Абу Мусо Ашъарӣ] ривоят кардааст, ки гуфтаанд: «Рӯзе Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) барои эҳтиёҷе ба боғе дар Мадина рафт ва ман аз пасаш рафтам. Вақте ки ӯ ба боғ даромад, ман дар назди дари он нишастам ва ба худам гуфтам: «Имрӯз ман дарвозабони Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ҳастам, ҳарчанд ӯ маро ба ин кор амр надодааст». Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) рафт ва ниёзашро қонеъ кард, ӯ дар айвони чоҳ нишаст ва пойҳои худро кушод ва онҳоро дар чоҳ андохт. Абу Бакр омад ва аз ӯ иҷозати вуруд пурсид, ман гуфтам: «Дар ҷоят бимон, то он даме, ки ман барои ту иҷозат пурсидам!» Абу Бакр то он даме, ки ман бо Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) вохӯрдам, истод ва гуфтам: «Эй Паёмбари Худо, Абу Бакр аз ту иҷозат пурсид». Паёмбар (с) ҷавоб дод: «Ба ӯ иҷозат диҳед ва ба ӯ башорати биҳишт диҳед!» Абубакр (р) ба боғ даромад ва аз тарафи рости Паёмбар (с) омад. Ӯ гӯсолаҳои худро кушода, онҳоро дар чоҳ андохт. Сипас Умар (р) омад ва ман гуфтам: «Дар ҷоят бимон, то он даме, ки барои ту иҷозат талаб кунам». Паёмбар (с) гуфт: «Ба ӯ иҷозат диҳед ва ба ӯ башорати биҳишт диҳед». Ӯ аз тарафи чапи Паёмбар (с) омад ва гӯсолаҳои худро кушода, онҳоро дар чоҳ андохт. Чоҳ танг буд ва барои ӯ ҷой набуд. Сипас Усмон (р) омад ва ман гуфтам: «Дар ҷоят бимон, то он даме, ки барои ту иҷозат талаб кунам». Паёмбар (с) гуфт: «Ба ӯ иҷозат диҳед ва ба ӯ башорати биҳишт диҳед ва бо биҳишт балоҳое хоҳанд омад». Усмон (р) даромад, аммо ҷои нишаст бо онҳо наёфт, бинобар ин рӯй гардонд ва аз пеши онҳо дар даҳани чоҳ омад. Ӯ пойҳояшро кушода, пойҳояшро ба чоҳ андохт. Ман бародарамро тасаввур кардам ва аз Худо дуо кардам, ки зудтар биёяд. Ибнул Мусайяб гуфт: «Ман аз он ҳодиса тафсир кардам, ки қабрҳои онҳо дар ин ҷо муттаҳид хоҳанд шуд, дар ҳоле ки қабри Усмон алоҳида хоҳад буд».