Imam Ahmad : 15283

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ قَالَ أَبِي كَمَا حَدَّثَنِي ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُنْدُبٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ جُنْدُبِ بْنِ مَكِيثٍ الْجُهَنِيِّ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَالِبَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْكَلْبِيَّ كَلْبَ لَيْثٍ إِلَى بَنِي مُلَوَّحٍ بِالْكَدِيدِ وَأَمَرَهُ أَنْ يُغِيرَ عَلَيْهِمْ فَخَرَجَ فَكُنْتُ فِي سَرِيَّتِهِ فَمَضَيْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِقُدَيْدٍ لَقِينَا بِهِ الْحَارِثَ بْنَ مَالِكٍ وَهُوَ ابْنُ الْبَرْصَاءِ اللَّيْثِيُّ فَأَخَذْنَاهُ فَقَالَ إِنَّمَا جِئْتُ لِأُسْلِمَ فَقَالَ غَالِبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ إِنَّمَا جِئْتَ مُسْلِمًا فَلَنْ يَضُرَّكَ رِبَاطُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ وَإِنْ كُنْتَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ اسْتَوْثَقْنَا مِنْكَ قَالَ فَأَوْثَقَهُ رِبَاطًا ثُمَّ خَلَّفَ عَلَيْهِ رَجُلًا أَسْوَدَ كَانَ مَعَنَا فَقَالَ امْكُثْ مَعَهُ حَتَّى نَمُرَّ عَلَيْكَ فَإِنْ نَازَعَكَ فَاجْتَزَّ رَأْسَهُ قَالَ ثُمَّ مَضَيْنَا حَتَّى أَتَيْنَا بَطْنَ الْكَدِيدِ فَنَزَلْنَا عُشَيْشِيَةً بَعْدَ الْعَصْرِ فَبَعَثَنِي أَصْحَابِي فِي رَبِيئَةٍ فَعَمَدْتُ إِلَى تَلٍّ يُطْلِعُنِي عَلَى الْحَاضِرِ فَانْبَطَحْتُ عَلَيْهِ وَذَلِكَ الْمَغْرِبَ فَخَرَجَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَنَظَرَ فَرَآنِي مُنْبَطِحًا عَلَى التَّلِّ فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَى عَلَى هَذَا التَّلِّ سَوَادًا مَا رَأَيْتُهُ أَوَّلَ النَّهَارِ فَانْظُرِي لَا تَكُونُ الْكِلَابُ اجْتَرَّتْ بَعْضَ أَوْعِيَتِكِ قَالَ فَنَظَرَتْ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا أَفْقِدُ شَيْئًا قَالَ فَنَاوِلِينِي قَوْسِي وَسَهْمَيْنِ مِنْ كِنَانَتِي قَالَ فَنَاوَلَتْهُ فَرَمَانِي بِسَهْمٍ فَوَضَعَهُ فِي جَنْبِي قَالَ فَنَزَعْتُهُ فَوَضَعْتُهُ وَلَمْ أَتَحَرَّكْ ثُمَّ رَمَانِي بِآخَرَ فَوَضَعَهُ فِي رَأْسِ مَنْكِبِي فَنَزَعْتُهُ فَوَضَعْتُهُ وَلَمْ أَتَحَرَّكْ فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ وَاللَّهِ لَقَدْ خَالَطَهُ سَهْمَايَ وَلَوْ كَانَ دَابَّةً لَتَحَرَّكَ فَإِذَا أَصْبَحْتِ فَابْتَغِي سَهْمَيَّ فَخُذِيهِمَا لَا تَمْضُغُهُمَا عَلَيَّ الْكِلَابُ قَالَ وَأَمْهَلْنَاهُمْ حَتَّى رَاحَتْ رَائِحَتُهُمْ حَتَّى إِذَا احْتَلَبُوا وَعَطَنُوا أَوْ سَكَنُوا وَذَهَبَتْ عَتَمَةٌ مِنْ اللَّيْلِ شَنَنَّا عَلَيْهِمْ الْغَارَةَ فَقَتَلْنَا مَنْ قَتَلْنَا مِنْهُمْ وَاسْتَقْنَا النَّعَمَ فَتَوَجَّهْنَا قَافِلِينَ وَخَرَجَ صَرِيخُ الْقَوْمِ إِلَى قَوْمِهِمْ مُغَوِّثًا وَخَرَجْنَا سِرَاعًا حَتَّى نَمُرَّ بِالْحَارِثِ ابْنِ الْبَرْصَاءِ وَصَاحِبِهِ فَانْطَلَقْنَا بِهِ مَعَنَا وَأَتَانَا صَرِيخُ النَّاسِ فَجَاءَنَا مَا لَا قِبَلَ لَنَا بِهِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ إِلَّا بَطْنُ الْوَادِي أَقْبَلَ سَيْلٌ حَالَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ بَعَثَهُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ حَيْثُ شَاءَ مَا رَأَيْنَا قَبْلَ ذَلِكَ مَطَرًا وَلَا حَالًا فَجَاءَ بِمَا لَا يَقْدِرُ أَحَدٌ أَنْ يَقُومَ عَلَيْهِ فَلَقَدْ رَأَيْنَاهُمْ وُقُوفًا يَنْظُرُونَ إِلَيْنَا مَا يَقْدِرُ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ وَنَحْنُ نُحَوِّزُهَا سِرَاعًا حَتَّى أَسْنَدْنَاهَا فِي الْمَشْلَلِ ثُمَّ حَدَرْنَاهَا عَنَّا فَأَعْجَزْنَا الْقَوْمَ بِمَا فِي أَيْدِينَا

Mae wedi bod yn perthyn i ni [Dywedodd Ya'qub]; [fy nhad] meddai; fel y dywedwyd wrthyf [Ibn Ishaq] o [Ya'qub bin 'Utbah] o [bin Mwslimaidd Abdullah bin Jundub Al Juhani] o [Jundub bin Makits Al Juhani]; Anfonodd Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam Ghalib bin Abdullah Al Kalbi, gyda'r llysenw 'kalb laits', i'r Bani Mulawwah yn Kadid a'i orchymyn i ymosod arnynt yn sydyn. Gadawodd, a chefais fy nghynnwys yn ei fyddin. Gadawsom tan ar ôl cyrraedd Qadid, cwrddon ni ag Al Harith Bin Malik, roedd yn fab i Al Barsha' Al Laitsi, cymeron ni ef yn garcharor. Dywedodd 'Fe ddes i drosi i Islam'. Dywedodd Ghalib bin Abdullah; 'Os ydych yn dod fel Mwslim, nid oes dim o'i le ar eich bod yn wyliadwrus ddydd a nos, ond os nad ydych wedi trosi i Islam, yna rydym yn gofyn am addewid o deyrngarwch oddi wrthych'.-Jundub bin Makits Al Juhani- meddai; Addawodd Alharith bin Malik deyrngarwch gyda ribath - gwarchod y ffin -, ymddiriedodd Ghalib bin Abdullah alkalbi ddyn du i fod y tu ôl iddo. Dywedodd Ghalib bin Abdullah, 'Aros gydag ef, nes inni fynd heibio i chi, os bydd yn eich bradychu, yna torrwch ei ben i ffwrdd'. -Jundub bin Makits Al Juhani- dywedodd; Cychwynasom hyd nes cyrhaeddasom ganol ardal Kadid, arhosasom am ychydig ar ol Ashar. Yna anfonodd fy ffrind fi fel sgowt, felly fe wnes i ddringo ardal uchel er mwyn i mi allu sbïo ar unrhyw un a ddaeth. Gorchuddiais fy wyneb hefyd, roedd hi'n amser machlud. Yn sydyn daeth dyn allan yn eu plith yn edrych, mae'n debyg iddo fy ngweld yn gorwedd wyneb i lawr ar y llwyfandir. Dywedodd wrth ei wraig, 'Wrth Allah, gwelais rywbeth du ar y gwastadedd, na welais y prynhawn yma. Edrychwch, peidiwch â gadael i'r cŵn fwyta rhywfaint o'ch porfa'. -Jundub bin Makits Al Juhani- dywedodd; - gwraig y dyn - yna gwirio a gwirio ei borfa a dweud 'Na, erbyn Allah, nid wyf wedi colli dim byd'. -Y dyn- meddai; rho i mi fy saeth a dwy saeth o'r grynu. -Jundub bin Makits Al Juhani- dywedodd; - y wraig - ei drosglwyddo, yna mae hi'n saethu saeth ataf a tharo fy nghanol. Cymerais ef allan a'i roi i lawr heb symud o gwbl. Taflodd y saeth yr eildro tuag at fy ysgwydd, tynnais hi allan ar unwaith heb symud. Dywedodd y dyn wrth ei wraig, 'Trwy Allah, yr wyf wedi taflu dwy saeth at y gwrthrych hwnnw, pe bai'n ymlusgiad, byddai'n bendant yn symud. Bore yfory, darganfyddwch ble mae fy nwy saeth a chymerwch nhw fel nad yw'r cŵn yn mynd â nhw.' -Jundub bin Makits Al Juhani- dywedodd; Pan oedd y bugeiliaid wedi dechrau dychwelyd i’w corlannau o’u mannau yfed, roedden nhw wedi eu godro, corlannu eu hanifeiliaid yn eu mannau gwreiddiol, ac wrth i’r tywyllwch ddisgyn, ymosodon ni arnyn nhw’n araf a llwyddo i ladd sawl un o’u pobl. Cawsom y da byw, yna aethom adref. Yn sydyn clywsom lais yn gweiddi am help, rhuthrasom ar unwaith i redeg, nes i ni basio Al Harith bin Barsha' a'i ffrind, aethom gyda'n gilydd. Daeth y person a ofynnodd am help atom, yn sydyn daeth grŵp o bobl nad oeddent o'n hochr ni. Hyd nes i'r pellter rhyngom ni a nhw - y gelyn - gael ei wahanu gan ganol bryn yn edrych dros sianel ffynnon, anfonodd Allah Ta'ala trwy Ei ewyllys ddŵr glaw na welais erioed o'r blaen, glaw mor drwm a mwd du. Achosodd y glaw trwm a’r mwd rywbeth na allai neb ei wrthsefyll. Gwelsom hwy - y gelyn - yn sefyll yn edrych arnom, ond nid oedd yr un ohonynt yn gallu symud ymlaen. Casglwyd y camelod ysbeiliedig ar unwaith, rhoesom hwy o'r neilltu yn ardal y rhaeadr, yna rholio i ffwrdd oddi wrthym, fel nad oeddent yn dal y pethau a gymerwyd gennym.